فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه به منظور ارزیابی اثرات سطوح مختلف پروتئین خام و ترئونین جیره بر قابلیت هضم مواد مغذی و فراسنجه‌های خونی در بوقلمون‌های تجاری انجام گردید. تعداد 160 قطعه بوقلمون نر 4 هفته سویه نیکولاس 300 بطور تصادفی به 10 گروه با 4 تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی فاکتوریل (5×2) توزیع گردیدند. گروه‌های آزمایشی شامل دو سطح پروتئین خام (26 و 4/23 درصد) و 5 سطح ترئونین کل(75/0 85/0، 95/0، 05/1و 15/1 درصد جیره) بودند. نتایج نشان داد که کاهش سطح پروتئین خام جیره قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی را در فضولات کاهش داد (05/0P<)، هر چند بر قابلیت هضم ایلئومی اثری نداشت. سطح 05/1 درصد ترئونین موجب بهبود قابلیت هضم ایلئومی پروتئین و قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی فضولات گردید (05/0P<). بین سطوح پروتئین خام و ترئونین جیره برای قابلیت هضم ایلئومی مواد مغذی اثر متقابل وجود داشت (05/0P<). کاهش سطح پروتئین خام، سطح آلبومین و اسید اوریک را بطور معنی‌داری کاهش داد. هر چند اسید آمینه ترئونین اثری بر مقادیر گلوکز، اسید اوریک، کلسترول، تری گلیسرید، HDL، LDL و VLDL نداشت. یافته‌های پژوهش حاضر بطور کلی نشان داد که کاهش سطح پروتئین خام باعث کاهش قابلیت هضم مواد مغذی جیره و اسید اوریک سرم و افزایش سطح ترئونین جیره باعث بهبود قابلیت هضم مواد مغذی فضولات و افزایش سطح پروتئین وگلوبولین سرم در بوقلمون‌های تجاری می‌گیرد. بنابراین توصیه می‌گردد در جیره بوقلمون‌های نیوکلاس سطح 26 درصد پروتئین خام با 05/1 درصد ترئونین کل در سن 4 تا 8 هفتگی مورد استفاده قرار گیرد.