تجزیه و تحلیل چند صفتی وزن بدن در جمعیت آمیخته بلدرچین ژاپنی با استفاده از روش آماری بیزی

نویسندگان

1 دانشیار ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل

2 دانشیار اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی و بیوانفورماتیک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل

3 استادیار ژنتیک و اصلاح دام، پژوهشکده دام‌های خاص، دانشگاه زابل

4 دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل.

doi
10.22092/asj.2018.120148.1610
چکیده

وزن بدن یکی از صفات مهم اقتصادی در برنامه‌های اصلاح نژادی پرندگان گوشتی است. پارامترهای ژنتیکی هر جمعیت متأثر از شرایط محیطی مختلف می‌باشد. لذا لازمه هر فعالیت اصلاح نژادی در طیور برآورد این پارامترهاست. هدف این پژوهش برآورد مؤلفه‌های (کو)واریانس و فراسنجه‌های ژنتیکی صفات وزن بدن از هچ تا 45 روزگی جمعیت آمیخته بلدرچین ژاپنی با استفاده از 1794 رکورد وزن بدن حاصل از 70 پرنده نر و 72 پرنده ماده بود. برآورد فراسنجه‌های ژنتیکی و غیرژنتیکی با استفاده از مدل چندصفتی در برگیرنده اثرات ژنتیکی افزایشی، ژنتیکی غیر‌افزایشی و اثرات مادری و تکنیک نمونه‌گیری گیبس انجام شد. وراثت‌پذیری به دست آمده برای صفات وزن بدن در روز هچ، 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35، 40 و 45 روزگی به ترتیب 16/0، 11/0، 12/0، 14/0، 15/0، 18/0، 20/0، 19/0، 17/0 و 17/0 بود. وراثت‌پذیری مادری، نسبت واریانس محیط دائمی مادری به واریانس فنوتیپی، نسبت واریانس غالبیت و اپیستازی به واریانس فنوتیپی به ترتیب در دامنه 32/0- 39/0، 23/0- 36/0، 04/0- 10/0 و 03/0 - 13/0 برآورد شدند. بیشترین مقدار همبستگی ژنتیکی بین وزن 35 و 30 روزگی (94/0) و کمترین مقدار آن بین وزن هچ و 5 روزگی (16/0) بود. نتایج نشان داد که اثرات مادری و ژنتیکی غیرافزایشی جهت برآورد دقیق‌تر پارامترهای ژنتیکی باید در مدل منظور شوند و همچنین، انتخاب بلدرچین‌ها برای وزن بدن 25 روزگی به دلیل همبستگی بالای آن با 45 روزگی و وراثت‌پذیری بالای آن می‌تواند باعث پیشرفت ژنتیکی خوب در وزن بدن 45 روزگی شود.