تاثیر اسیدفولیک و پیریدوکسین بر عملکرد و محتوای 5-متیل تتراهیدروفولات زرده تخم بلدرچین های ژاپنی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه

2 استاد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه

3 دانشجوی دکتری گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه

doi
10.22092/asj.2018.120212.1615
چکیده

این تحقیق به منظور ارزیابی اثرات اسید فولیک (صفر، 4 و 8 میلی گرم در هر کیلوگرم) و پیریدوکسین (صفر، 3 و 6 میلی‌گرم در هر کیلوگرم) بر عملکرد و محتوای 5-متیل تتراهیدروفولات در زرده تخم بلدرچین‌های ژاپنی با استفاده از 360 قطعه بلدرچین تخم گذار در سن 6 هفتگی، به مدت 42 روز بر پایه طرح کاملاً تصادفی و در قالب یک آزمایش فاکتوریل 3×3 انجام شد. نتایج نشان داد که مکمل‌سازی سطوح مختلف اسید فولیک و پریدوکسین به جیره‌های بلدرچین‌های تخمگذار ژاپنی تاثیر معنی‌داری بر مصرف خوراک، تعداد تخم تولیدی، ضریب تبدیل خوراک، وزن محتویات تخم، درصد زرده، درصد سفیده و واحد هاو تخم‌های تولیدی نداشت (05/0 < p). محتوای 5- متیل تترا هیدرو فولات زرده تحت تاثیر مکمل‌سازی اسید فولیک قرار گرفت و مقدار آن از 809 میکرو گرم در هر 100 گرم زرده برای تیمار شاهد به ترتیب به 841 و 1165 میکروگرم در هر 100 گرم زرده تخم تیمارهای حاوی 4 و 8 میلی گرم اسید فولیک در هر کیلوگرم جیره افزایش یافت. به طور کلی مکمل‌سازی اسید فولیک و پیریدوکسین به جیره‌های بلدرچین‌های تخمگذار ژاپنی تاثیر معنی داری بر عملکرد نداشت ولی مصرف 8 میلی‌گرم در کیلوگرم اسید فولیک منجر به افزایش محتوای 5- متیل تتراهیدروفولات زرده گردید.