تبیین مفهوم زندگی و نقش آن در معناداری زندگی با تأکید بر دیدگاههای صدرالمتألهین شیرازی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه تهران
2 استاد و مدیرگروه فلسفه اخلاق دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران
doi
10.22099/jrt.2020.5730چکیده
پاسخ به پرسش از معنای زندگی که ممکن است هر انسانی در دوران حیات خود بارها با آن مواجه شود نقشی اساسی و بیبدیل در نوع زیستن و انتخاب شیوهای مناسب در زندگی انسانها دارد. ارائهی نظریه و دیدگاهی شایسته و درخور دفاع در باب «زندگی معنادار و مؤلفههای آن» یکی از دغدغههای اساسی بسیاری از فیلسوفان و اندیشمندان در چند دههی اخیر بوده است. دستیابی به پاسخی مناسب به این مسأله، متوقف بر درک حقیقت انسان و زندگی انسانی است. در این مقاله، با تبیین مفهوم و حقیقت زندگی انسانی بر اساس دیدگاههای صدرالمتألهین شیرازی، تأثیر تصویر دقیقی از «زندگی» در معناداری زندگی نشان داده میشود و از همین رهگذر به شاخصههای معناداری و بیمعنایی زندگی پرداخته خواهد شد. صدرالمتألهین انسان را موجودی مرکب ـ به نحو ترکیب اتحادی ـ از نفس و بدن میداند. او حیات را در سه معنای عام، خاص و اخص به کار میبرد. تمایز انسان از سایر موجودات در حیات اخص است که مبتنی بر ویژگیهای انسان از جمله عقل و اراده میباشد و به همین دلیل معنای زندگی را باید در همین مرتبه جستوجو کرد.