روش تربیتی موعظه؛ چالش‌ها و آسیب‌ها با تأکید بر آموزه‌های قرآنی

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی اردبیل

doi
10.22054/rjqk.2015.1290
چکیده

برای شناخت دقیق مفهوم موعظه به عنوان یک روش تربیتی، می‌توان از روش‌های تحلیل مفهومی بهره برد . با تأمّل در آیات و روایات مربوط به موعظه یک نوع تمایز نسبی آن را با حکمت مشخّص نموده‌ایم که موعظه برخلاف حکمت که به لحاظ شناختی ممتاز تر است، بیشتر بار عاطفی و گرایشی به همراه دارد . همچنین با تأمّل در نوع مخاطبی که قرآن آن را مورد موعظة خویش قرار داده، می‌توان نتیجه گرفت که بیشتر موارد موعظه، پس از ایمان است . از این رو، در ابتدای دعوت به تربیت اسلامی بهتر است از روش‌های مبتنی بر حکمت بهره گرفت . در نهایت، به آسیب‌شناسی این روش پرداخته‌ایم و یکی از چالش‌های اساسی فرا روی تربیت اسلامی را ذکر کرده‌ایم که به‌ویژه فیلسوفان لیبرال (آزادیخواه)، تحلیلی بر رویکردهای تربیت دینی مبتنی بر بهره‌گیری از عواطف و تلقین‌گری به آن ارائه کرده‌اند.