مقایسه اثرات روی-گلایسین و سولفات روی بر عملکرد و سیستم ایمنی جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج.
2 استادیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران.
4 دانشیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج.
5 استادیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج.
6 استادیار پژوهشی مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج.
doi
10.22092/asj.2018.110789.1457چکیده
این مطالعه به منظور بررسی اثرات منابع مختلف عنصر روی بر عملکرد، سیستم ایمنی و کیفیت لاشه جوجههای گوشتی انجام شد. به این منظور، تعداد 785 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه آرین به طور تصادفی در 35 واحد آزمایشی (25 قطعه در هر واحد آزمایشی) توزیع شدند. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی بهصورت فاکتوریل 3×2 شامل دو نوع منبع عنصر روی (سولفات روی و روی- گلایسین) و سه سطح مختلف روی (40، 80 و 120 میلیگرم در کیلوگرم) در مقایسه با تیمار کنترل (فاقد مکمل روی) اجرا شد. اثر تیمارهای آزمایشی بر وزن بدن در سنین 7، 14، 21، 28 و 35 روزگی معنیدار بود (05/0P<)؛ ولی تفاوت معنیداری در خوراک مصرفی بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد (05/0P>). پاسخهای ایمنی شامل تیتر آنتی-بادی علیه تزریق گلبول قرمز گوسفندی (SRBC)، ایمنوگلوبولینهای M و G، تیتر آنتی بادی علیه ویروس نیوکاسل و همچنین درصد هتروفیل، لنفوسیت و نسبت هتروفیل به لنفوسیت از نظر آماری تحت تأثیر سطوح و منابع مختلف عنصر روی قرار نگرفت. براساس نتایج حاصل از این پژوهش، استفاده از عنصر روی معدنی نسبت فرم آلی (روی- گلایسین) تفاوت معنیداری در شاخصهای عملکرد، خصوصیات لاشه و پاسخهای ایمنی جوجه های گوشتی ایجاد نکرد.
