بررسی تطبیقی عقاید کلامی اخوانالصفاء با آرای شّریف مرتضی (مطالعهی موردی: مهمترین محورهای اختلافی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ تشیع دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری تاریخ تشیع دانشگاه اصفهان
doi
10.22099/jrt.2020.5553چکیده
در قرون میانهی اسلامی، جناحهای مذهبی متفاوتی در بغداد حضور و فعالیت علمی داشتند. مشرب علمی بعضی از این گروههای مذهبی، نظیر جماعت اخوانالصفاء و مکتب متکلمان و محققان امامی بغداد، فلسفی و کلامی بود. با وجود آنکه مشرب علمی این دو جناح به یکدیگر نزدیک مینماید، اما با بررسی تطبیقی آرای این دو گروه روشن میشود که در بعضی از مسائل با یکدیگر اختلافات مبنایی و جدی داشتند. سیدمرتضی که برجستهترین نمایندهی مکتب متکلمان و محققان امامی بغداد بود، در نقد عقاید سایر مکاتب از دو روش نقد مستقیم و نقد غیرمستقیم استفاده میکرد. او در نقد عقاید کلامی اخوانالصفاء از روش نقد غیرمستقیم استفاده میکرد. شریف مرتضی بطلان عقاید اخوانالصفاء را در بعضی از محورهای کلامی مهم نظیر: تناسخِ ارواح، تأویل معجزات انبیا، انکار توسل، غیبت امام المنتظر، زیارت مشاهد ائمهو اقامهی عزای حسینی، ماهیت قرآن، کشف اسرار و رموز دین روشن کرد. اختلاف کلامی اخوانالصفاء با شریف مرتضی را باید در عللی نظیر: التقاطیبودن عقاید اخوانالصفاء، گرایش آنان به تصوف، و تفوق فلسفه بر دین نزد ایشان جستجو کرد. بااینوجود، ازیکسو به دلیل مشرب عقلگرایی هر دو مکتبِ متکلمان و محققان امامی بغداد و اخوانالصفاء، و ازسویدیگر، آزاداندیشی اخوانالصفاء، آنان در برخی از مسائل کلامی با یکدیگر اتفاقنظر داشتند. سرانجام اخوانالصفاء به دلیل نادیدهانگاشتن قانون حاکم بر بقا، رونق و افول مکاتب کلامی، نهتنها در برابر مکتب متکلمان و محققان امامی بغداد، بلکه در برابر دیگر فرق کلامی شکست خوردند.