استفاده از رواییگویی در آموزش معماری
نویسندگان
1 دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایران
2 گروه معماری، دانشگاه غیر انتفاعی دیلمان لاهیجان،ایران
3 گروه معماری، دانشگاه غیر انتفاعی دیلمان لاهیجان،ایران
doi
10.22061/tej.2010.311چکیده
بیان روایی در آموزش مطالب؛ مبتنی بر رعایت تمام عناصر ادبیات روایی و فنون روایتپردازی، یکی از روشهای فعال تدریس میباشد. بررسی کاربرد این روش در آموزش کودکان و نوجوانان بحث جدیدی نیست، اما تحقیق در مورد کاربرد روش در شاخههای مختلف آموزش دانشگاهی از قبیل علوم مهندسی، پزشکی و ... به تازگی شروع شده است. رواییگویی یکی از پایههای ذهن آدمی برای اندیشیدن در حوزههای مختلف علمی و هنری میباشد. با توجه به نو بودن موضوع پژوهش حاضر، ابتدا مطالعات کتابخانهای انجام و سپس در جهت اثبات از روش نیمه تجربی استفاده شده است. روش کار مطالعات کتابخانهای بر اساس مقایسه مابین ساختار داستان و معماری و ارتباط و تأثیرات متقابل آنهاست. همچنین تأثیرات روانشناسانه رواییگویی بر آموزش معماری در دروس مختلف بررسی شده است. در روش نیمه تجربی، دو شیوه تدریس سخنرانی و رواییگویی روی دو گروه 29 نفری از دانشجویان آزمایش شده و پس از آزمون، نتایج به دست آمده با آزمون t مستقل توسط نرم افزار spss مقایسه گردیده است. نتیجه اینکه با استفاده از ماهیت روایتگونه معماری میتوان از روایتها در زمینه حس مکان معماری و طراحی بنا استفاده نمود و از روش رواییگویی در تدریس دروس مختلف معماری بهره جست. این روش ماندگاری مفاهیم و ارزشهای اخلاقی معماری را در ذهن دانشجو افزایش میدهد. روش نیمه تجربی تفاوت معنادار در نتایج آزمون دو گروه را نشان داده، به طوری که میانگین نمره کل کسب شده در گروه سخنرانی31/1± 7/11 و در روش روایی گویی 01/1 ±1/14 از 20 میباشد. از این روش در مقیاس وسیعتر و پیشرفتهتر، میتوان در قصه گویی دیجیتالی، تولید کتاب، فیلم و بازیهای رایانهای برای آموزش دانشگاهی، آشنایی جامعه با معماری و همچنین آمادگی کودکان برای درک مفاهیم معماری استفاده نمود.