بررسی قابلیت های کارآفرینی و میزان اثربخشی نظام آموزشی بر افزایش آن در دانشجویان دانشگاه پیام نور
نویسندگان
1 گروه ارتباطات و مدیریت رسانه،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران
2 گروه مهندسی صنایع،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران
doi
10.22061/tej.2014.12چکیده
یکی از اهداف مهم نظام آموزش عالی کشور، پرورش نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز جامعه است. با توجه به روند افزایش جمعیت و تقاضا برای ورود به دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی از یکسو و مشکلات اقتصادی دولت از سوی دیگر، مسأله «کارآفرینی» اهمیت ویژهای یافته است. در این راستا مطالعه حاضر با هدف بررسی و ارزیابی قابلیتهای کارآفرینی (ریسک پذیری، انگیزه پیشرفت، کنترل درونی، میل به استقلال و خلاقیت) دانشجویان دانشگاه پیام نور شکل گرفته است. در این مطالعه از 450 نفر از دانشجویان این دانشگاه در تهران خواسته شد تا به سؤالات پرسشنامهای با ضریب آلفای کرونباخ 89/0 و شیوه لیکرت پاسخ گویند. نتایج مطالعه نشان میدهد که میان خلاقیت و استقلالطلبی دانشجویان و تمایل آنها به کارآفرینی رابطه معناداری وجود دارد؛ ریسک پذیری در دانشجویان مرد بیشتر از دانشجویان زن و در مقابل کانون کنترل درونی و استقلال طلبی در دانشجویان زن به طور معناداری از دانشجویان مرد بیشتر است. انگیزه پیشرفت، کانون کنترل درونی و استقلالطلبی در دانشجویان علوم پایه و مهندسی به طور معناداری بیشتر از دانشجویان علوم انسانی و خلاقیت در دانشجویان غیر شاغل به طور معناداری بیشتر از دانشجویان شاغل است. کانون کنترل درونی و انگیزه پیشرفت در دانشجویانی که دوره آموزشی کارآفرینی گذراندهاند به طور معناداری بیشتر از دانشجویانی است که دوره آموزشی کارآفرینی را نگذراندهاند و فعالیتهای آموزشی دانشگاه با مؤلفههای خلاقیت و انگیزه پیشرفت مرتبط است.
