بررسی ارتباط رفتارهای سازشی در رابطه بین مشکلات رفتاری و عملکرد رشدی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم بر اساس نیمرخ روانی آموزشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی و آموزش کودکان اشتثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 گروه روانشناسی و آموزش کودکان اشتثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 گروه روانشناسی و آموزش کودکان اشتثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/naes.2026.578564.1860
چکیده

هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط رفتارهای سازشی در رابطه بین مشکلات رفتاری و عملکرد رشدی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم بر اساس نیمرخ روانی آموزشی انجام شد. هدف این مطالعه، کاربردی و به لحاظ نحوه جمع‌آوری ‌داده‌ها از پژوهش‌های توصیفی و از نوع تحلیل مسیر محسوب می‌شود. جامعة آماری پژوهش شامل کلیه کودکان ۲ تا ۷ ساله دارای اختلال طیف اتیسم مراجعه‌کننده به مراکز تخصصی اتیسم شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود. 210 نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از نیمرخ روانی آموزشی ویرایش سوم (شاپلر و همکاران، 2005) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده، با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تجزیه و تحلیل شدند. با توجه به یافته‌ها مشکلات رفتاری با عملکرد رشدی ارتباط منفی و معنادار داشت (05/0P<). همچنین، نتایج نشان داد که رفتارهای سازشی از نظر آماری رابطه بین مشکلات رفتاری و عملکرد رشدی را تبیین می‌کند؛ به این معنا که بخش قابل‌توجهی از همبستگی بین مشکلات رفتاری و عملکرد رشدی با در نظر گرفتن رفتارهای سازشی قابل توضیح است. بنابراین تقویت رفتارهای سازشی می‌تواند رویکردی مفید برای کاهش پیامدهای منفی مشکلات رفتاری و بهبود عملکرد رشدی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم باشد.