تحلیل فلسفی معنای مرگ ارادی از دیدگاه ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
2 استادیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
3 دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
doi
10.22099/jrt.2019.5242چکیده
مسألهی محوری مقالهی حاضر، معنا و ماهیت مرگ ارادی از دیدگاه ملاصدراست. ازنظر ملاصدرا مرگ ارادی به معنای دستکشیدن نفس از بهکاربردن حواس ظاهری است. او معتقد است ادراک حسی صلاحیت ادراک امور آخرت را ندارد؛ لذا انسان قبل از مرگ طبیعی قادر است با استفاده از حواس باطنی به امور آخرت آگاهی پیدا کند. در میان ادراکات باطنی، ادراک خیالی در فلسفهی ملاصدرا اهمیت فراوانی دارد و به اثبات عالم آخرت و عالم برزخ منجر میشود. در مرگ ارادی ادراک خیالی قادر است فارغ از تعلقات دنیوی و مزاحمتهای ادراک حسی، با تأثر از صورتهای عقلی، به صورتگری پرداخته، حقایق جهان ملکوت و عالم غیب را تمثل دهد. این مهم در اثر تعالی وجودی نفس و تبدل نشئهی دنیوی انسان به نشئهی اخروی و ارتقای مرتبهی ادراکی صورت میگیرد. ملاصدرا مرگ ارادی را به گونههای مختلف تقسیم میکند که در این جستار سعی شده با تأکید بر نگرش وجودی ملاصدرا، کثرت نوعی انسان، و عقل عملی، گونههای مرگ ارادی تحلیل فلسفی شود. تحلیل فلسفی مرگ ارادی، براساس سهگانهی یادشده، در پژوهش دیگری سابقه نداشته است.