بررسی نقش تعدیل کننده درونی‌سازی ایده‌آل‌های ظاهری و نارضایتی از تصویر بدن در رابطه بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی و اضطراب بدنی- اجتماعی در دختران دانشجو

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه روان شناسی بالینی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/naes.2026.578207.1857
چکیده

پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش تعدیل‌کننده درونی‌سازی ایده‌آل‌های ظاهری و نارضایتی از تصویر بدن در رابطه بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی و اضطراب بدنی-اجتماعی در دختران دانشجو شهر تهران انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دختران دانشجوی دانشگاه‌های آزاد اسلامی واقع در شهر تهران در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند. برای انتخاب نمونه از جامعه هدف پژوهش، براساس فرمول کوکران تعداد ۳۸۴ نفر از دختران دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. جهت سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه بازخوردهای اجتماعی-فرهنگی نسبت به ظاهر (تامپسون و همکاران، ۲۰۰۰)، پرسشنامه نگرانی از تصویر بدن (لیتلتون و همکاران، ۲۰۰۵)، پرسشنامه شبکه‌ها و رسانه‌های اجتماعی (جهانبانی، ۱۳۹۷) و مقیاس اضطراب بدنی-اجتماعی (هارت و همکاران، ۲۰۰۸) استفاده شد. داده‌های به‌دست‌آمده، به روش همبستگی پیرسون و رگرسیون تعدیلی سلسله‌مراتبی و به کمک نرم‌افزار آماری SPSS نسخه ۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی و اضطراب بدنی-اجتماعی و همچنین بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی با درونی‌سازی ایده‌آل‌های ظاهری و نارضایتی از تصویر بدن دختران دانشجو رابطه معناداری وجود دارد (01/0p<). همچنین یافته‌ها بیانگر آن بود که درونی‌سازی ایده‌آل‌های ظاهری و نارضایتی از تصویر بدن در رابطه بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی و اضطراب بدنی-اجتماعی در دختران دانشجو نقش تعدیل‌کننده دارند (01/0p<). براساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت رابطه بین استفاده از رسانه‌های اجتماعی و اضطراب بدنی-اجتماعی یک رابطه خطی ساده نیست و درونی‌سازی ایده‌آل‌های ظاهری و نارضایتی از تصویر بدن می‌توانند این رابطه را تحت تأثیر قرار دهند.