تبیین الگوی سخن نیک از منظر نهجالبلاغه و کیفیت توجه به آن در برنامه درسی دوره دوم ابتدایی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
doi
10.22084/nahj.2022.26112.2805چکیده
این پژوهش با هدف تبیین الگوی سخن نیک از منظر نهجالبلاغه و بررسی وضعیت برنامهدرسی دوره دوم ابتدایی از حیث میزان توجه به الگوی مذکور انجام شده است. برای این منظور از روش توصیفی-تحلیلی برای استخراج الگوی سخن نیک از منظر نهجالبلاغه، و از روش تحلیل محتوا با رویکرد کمی، برای بررسی وضعیت برنامه درسی دوره دوم ابتدایی استفاده شد. در قسمت نخست تحقیق، شاخصهایی در قالب ویژگیهای محتوایی سخن نیک مانند: حق و سدید بودن سخن، خدامحوری در سخن، لغو و بیهوده نبودن سخن؛ و ویژگیهای بیانی از قبیل: ساده و روان بودن سخن، میسور و لین بودن سخن؛ و نیز اصول اخلاقی ایجابی سخن نیک مانند: علم به سخن، اتکا بر عقل، موقعیت و زمانشناسی، مطابقت قول با عمل، استفاده از مشورت در سخن، و لزوم صداقت در سخن؛ و اصول اخلاقی سلبی مانند: پرهیز از سخنچینی، پرهیز از دروغگویی، پرهیز از سوءظن بدست آمد. در قسمت دوم تحقیق، نتایج تحلیل محتوای برنامه درسی دوره دوم ابتدایی نشان داد که مؤلفه لزوم استفاده مشورت با 03/22 از بیشترین میزان محتوا، و علم به سخن و مطابقت سخن با عمل، با 69/1 از کمترین میزان محتوا برخوردار بودهاند.