پیشبینی نشانه های اضطراب فراگیر بر اساس راهبردهای حل مسئله، انعطافپذیری روانشناختی، متغیر میانجی مکانیزمهای دفاعی در دانشجویان با صفات طیف اوتیسم
نویسندگان
1 دانشگاه علم و هنر یزد
2 دانشگاه علم و هنر یزد
doi
10.22034/naes.2025.511645.1674چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اضطراب فراگیر در دانشجویان با صفات طیف اوتسیم بالا صورت گرفت. به صورت کلی، این پژوهش در پی تببین اضطراب فراگیر در دانشجویان با صفات طیف اوتیسم بر اساس راهبردهای حل مسئله، انعطافپذیری روانشناختی و مکانیزمهای دفاعی بود. در این پژوهش مکانیزمهای دفاعی به عنوان متغیر میانجی در نظر گرفته شد.روش پژوهش: روش پژوهش حاضر همبستگی در قالب مدلیابی معادلات ساختاری بود. در این پژوهش 448 نفر به شرکت کردند و به مقیاس اوتیسم بهر، اضطراب فراگیر، پرسشنامه راهبردهای حلمسئله، پرسشنامه انعطافپذیری شناختی و مکانیزمهای دفاعی پاسخ دادند. یافتهها: نتایج این پژوهش نشان داد که اضطراب فراگیر به صورت مستقیم از طریق راهبردهای سازنده و غیرسازنده حل مسئله، انعطافپذیری روانشناختی و مکانیسمهای رشدنایافته و رشدیافتهی دفاعی تبیین میشود. در این زمینه مشخص شد که راهبردهای حلمسئله ناسازنده و مکانیسمهای دفاعی رشدنایافته اثر بیشتر بر اضطراب فراگیر دارد. همچنین، مشخص شد که حل مسئله غیرسازنده و انعطافپذیری روانشناختی از طریق مکانیسمهای رشدنایافته میتواند اضطراب فراگیر را تبیین کند. لیکن، سایر مکانیسمهای دفاعی بین سایر متغیرهای برونزاد و درونزاد نقش واسطهگری نداشتند. نتیجهگیری: این یافتهها نشان از اثرگذاری مولفههای شناختی بر اضطراب فراگیر در دانشجویان با صفات اوتیسم دارد.
