بررسی تاثیر برخی محیط کشتهای پایه و تنظیمکنندههای رشد گیاهی مختلف بر رشد درون شیشهای فندق
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان
3 دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشگاه محقق اردبیلی
5 دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22067/jhorts4.v30i3.37852چکیده
این تحقیق به منظور بررسی تاثیر چند نوع محیط کشت پایه و تنظیمکنندههای رشد گیاهی بر استقرار و پرآوری درونشیشهای فندق (Corylus avellana) انجام گرفت. برای این منظور، جوانههای جانبی و انتهایی رقم فرتیل فندق در فصل بهار تهیه شده و پس از ضدعفونی روی محیط کشتهای NRM، MS و MS½ حاوی 01/0 میلیگرم در لیتر IBA و سطوح مختلف BAP کشت شدند. نتایج نشان داد که بین محیط کشتهای مختلف و همچنین سطوح متفاوت BAP تفاوت معنیداری از نظر درصد شاخهدهی، تعداد برگ در هر ریزنمونه و طول ساقه رشد کرده وجود دارد. براساس مقایسات گروهی مستقل، اگرچه درصد شاخهدهی محیط کشت پایه MS به طور معنیداری بیشتر از محیط کشت NRM و MS½ بوده ولی طول ساقههای رشد کرده در محیط کشت NRM به طور معنیداری بیشتر از دو محیط کشت پایه دیگر بود. بهطوری که محیط کشت NRM حاوی 01/0 میلیگرم در لیتر IBA و یک میلیگرم بر لیتر BAP با 50% شاخهدهی، 33/5 برگ در هر ساقه و cm 6/1 طول ساقه رشد کرده مناسبترین شرایط را برای مرحله استقرار و رشد ریزنمونهها فراهم آورد. ساقههای رشد کرده در مرحله استقرار، به صورت ریزنمونههای تک گره به محیط کشت NRM حاوی 05/0 میلیگرم در لیتر IBA و غلظتهای مختلف BAP و TDZ انتقال داده شد. بیشترین درصد رشد به همراه کمترین درصد کالوسزایی و قهوهای شدن در تیمار 5 میلیگرم بر لیتر BAP به همراه 05/0 میلیگرم بر لیتر IBA به دست آمد.