بررسی روابط بلندمدت نیروی کار، جمعیت و تولید ناخالص داخلی در ایران: مدل تابع تولید کاب داگلاس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جمعیت طیبه، دانشکده پیامبر اعظم، دانشگاه جامع امام حسین، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد مقاومتی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف: این تحقیق با هدف بررسی تأثیرات نیروی کار، جمعیت و سرمایه بر تولید ناخالص داخلی (GDP) ایران انجام شده است. در این راستا، روابط بلندمدت و کوتاهمدت میان این متغیرها تحلیل و سهم هر یک در رشد اقتصادی کشور مشخص گردید.روش تحقیق: این پژوهش با استفاده از مدل خودرگرسیون با وقفههای توزیعی (ARDL) و تابع تولید کاب داگلاس انجام شده است. دادهها با استفاده از نرمافزار EViews تحلیل شده و آزمون همانباشتگی برای ارزیابی روابط بلندمدت میان متغیرها به کار گرفته شده است.یافتهها: نتایج نشان میدهد که نیروی کار تأثیر مثبت و معناداری بر تولید ناخالص داخلی دارد، به طوری که یک درصد افزایش در نیروی کار موجب رشد 1.02 درصدی تولید ناخالص داخلی میشود. سرمایه نیز تأثیر مثبت ولی کمتری دارد؛ به نحوی که هر درصد افزایش در سرمایه، رشد 0.13 درصدی تولید را به دنبال دارد. تأثیر جمعیت نیز مثبت بوده، اما کمتر از نیروی کار است.نتیجهگیری: آزمون همانباشتگی نشان داد که نیروی کار، سرمایه و جمعیت دارای رابطه بلندمدت با تولید ناخالص داخلی هستند. این یافتهها تأکید میکند که سیاستگذاران باید توجه ویژهای به تقویت نیروی کار، سرمایهگذاری هدفمند و بهرهبرداری بهینه از جمعیت داشته باشند.
