اندازهگیری شاخصهای فقر براساس عملکرد تغذیهای خانوارهای ایرانی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور
2 عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی
doi
چکیده
فقر مقولهای است جهانی که هم کشورهای در حال توسعه و هم کشورهای توسعه یافته نسبت به آن نگرانی دارند. علاوه بر این، سازمانهای بینالمللی برای کاهش آن تلاش میکنند. قانون اساسی ایران و سندهای قانونی الزامآوری همچون سند چشمانداز و قانون برنامه به صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر کاهش فقر در ایران تأکید دارند. در این مقاله شاخصهای فقر در ایران به روشهای مختلف و با تأکید ویژه بر رویکرد تغذیهای محاسبه میشوند. درصد افراد فقیر و شکاف فقر و شاخص سن، از جمله شاخصهای مورد استفاده در این مقاله هستند. یافتههای این مقاله دلالت بر آن دارد که مجموعه تحولات اقتصادی و اقدامات حمایتی منجر به کاهش فقر مطلق و افزایش فقر نسبی در ایران شده است. علاوه بر این با مقایسه روشهای مختلف اندازهگیری فقر درمییابیم که اندازه فقر و درصد افراد فقیر جامعه تابعی از نحوه نگرش به مفهوم فقر است. واقعیت اقتصاد ایران مؤید آن است که در حوزه سیاستگذاری برای کاهش فقر، مفهوم مطلق فقر مناسبترین مفهوم است.