تجربه زیسته نیروهای انسانی تحصیل کرده افغان در کشور ایران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت کسبوکار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
گروههای مهاجرین افغان به عنوان بخشی از سرمایه انسانی و فکری این کشور که برخلاف نسلهای پیشین تحصیلات پایینتری داشتند، اکنون در کشور ایران تمایل بسیاری برای ارتقاء جایگاه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی خود دارند. این نیروها که اکنون به عنوان گروههای انسانی تحصیلکرده به صورت موقت و یا دائم حضور دارند، اغلب در کشور ایران با چالشهای متعددی روبهرو هستند که پژوهش پیشرو به شناخت این عوامل پرداخت. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر پارادایم تفسیرگرایی بود. تحلیل تم به عنوان ابزار اصلی تحلیل در پژوهش مورد استفاده قرار گرفت و میدان مورد مطالعه نیز شهر تهران. مطابق با یافتههای پژوهش مهمترین چالشهای اجتماعی نیروهای انسانی تحصیلکرده افغان در کشور ایران شامل: تبعیض و احساس نابرابری- تصویرسازی و ذهنیتهای منفی- اجتماعپذیری فردی و احساس فاصلهگذاری اجتماعی شناسایی گردیدند. در چالشهای فرهنگی نیز مهمترین موضوع فرهنگیپذیری دوگانه مهاجرین بوده است. همچنین در زمینه اقتصادی: مشکلات اقتصادی فردی- محدودیتهای کسب شغل- موقعیتهای شغلی نامطلوب- چالشهای حقوقی شغلی و ناپایداری شرایط اقتصادی اساسیترین موضوعات و در چالشهای سیاسی نیز سلب آزادیهای فردی- ضعف نظام قانونی- ضعف سیاستهای خارجی و چالشهای حمایتی و خدماتی مهمترین چالشها به دست آمدند. در سوی دیگر ضعف آموزشی- مهارتی نیز به عنوان دیگر چالشها برای نیروهای انسانی تحصیلکرده افغان به دست آمد. به عنوان یک نتیجهگیری، نیروهای انسانی تحصیلکرده افغان چه در کشور ایران و چه در افغانستان؛ یکی از سرمایههای با ارزش بوده که استفاده از آنها به عنوان عامل اصلی توسعه نیازمند رفع چالشهای سیاستی و مدیریتی است.