فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: آموزش به کودکان فرآیند پیچیده‌ای است که مستلزم صبر، حوصله و انتخاب روش‌های درست است. سیستمهای آموزشی باید با شناخت دقیق از نیازها، سن و شرایط کودک، روش‌های آموزشی مناسب را برای بهبود یادگیری و رشد شناختی کودکان به کار ببرند. بدون شک سیستم آموزشی یکنواخت و خسته کننده با قوانین غیر قابل انعطاف نمی‌تواند پاسخگوی نیاز کودکان امروز باشد هدف پژوهش حاضر بررسی اثر آموزش و بازی بر خلق و منش، توجه و حافظه کودکان پیش‌دبستانی بود.روش‏شناسی: روش این پژوهش تحلیل کوواریانس چندمتغیری بوده است. نمونه پژوهش 34 نوآموز، (17 نفر گروه آزمایش و 17 نفر گروه کنترل) بودند که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی چندمرحله‌ای از بین نوآموزان یک پیش دبستانی که به صورت سنتی و مطابق با تعرفه آموزش ملی به کودکان آموزش می‌دادند، انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسش‌نامه 74 آیتمی ps-TCI کلونینگر برای سنجش خلق و منش، آزمون حافظه کاری وکسلر برای سنجش حافظه کاری و آزمون عملکرد پیوسته CPT برای سنجش توجه بوده است. متغیر مستقل، 12 جلسه آموزش و بازی به سبک‌ مونته‌سوری بوده است. برای آزمون فرضیه‌ها از روش‌های آمار استنباطی شامل آزمون کلموگرو-اسمیرنوف، آزمون لون و تحلیل کوواریانس استفاده شد.یافته‏ها: یافته‌ها نشان می‌دهد آموزش همراه با بازی تاثیر مثبتی بر خلق و منش در بعد خودهدایت‌گری و خودفراروی (01/0)، توجه در تکانش‌گری1 (03/0)، دامنه توجه1 (008/0)، تکانش‌گری2 (015/0)، نقص توجه2 (028/0)، دامنه توجه2 (008/0) و دامنه توجه3 (005/0) و حافظه کودکان در تکرار رو به جلو و فراخنای حافظه (001/0) پیش‌دبستانی دارد.نتیجه‏گیری: هنگامی که به کودکان ابزار، فرصت و زمان کافی دهیم تا خود را همان‌گونه که می‌خواهند نشان دهند، استعداد و ویژگی‌های متفاوتی را از خود بروز می‌دهند. روش آموزش همراه با بازی روشی مناسب‌تر نسبت به آموزش سنتی و قدیمی رایج در پیش‌دبستانی‌هاست و بر جنبه‌های متفاوت رشدی کودکان تاثیر مثبت دارد.