فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل رابطۀ بین افشای ضعف‌های کنترل داخلی و کارایی سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است. از آنجایی که سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی، یکی از عوامل حیاتی برای توسعه و رشد واحدهای تجاری شناخته می‌شود، مطالعۀ عواملی که بر کارایی این سرمایه‌گذاری تأثیر می‌گذارند، اهمیت ویژه‌ای دارد. ضعف‌های موجود در سیستم کنترل‌های داخلی، می‌تواند تصمیم‌گیری‌های مدیریتی را تحت‌تأثیر قرار دهد و موجب شود که سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی به شکلی بهینه و کارآمد صورت نگیرد؛ بنابراین پژوهش حاضر در پی آن است که روشن کند چگونه افشای این ضعف‌ها ممکن است بر کارایی سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی تأثیر بگذارد. روش: روش جمع‌آوری اطلاعات در این مطالعه، آرشیوی است. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش و بررسی روابط میان متغیرهای مختلف، از الگوی داده‌های ترکیبی و برای اندازه‌گیری متغیر ناکارایی سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی، از مدل کائو و همکاران (۲۰۲۴) بهره گرفته شده است. نمونۀ آماری این مطالعه، پس از اعمال‌کردن محدودیت‌های مدنظر، دربرگیرندۀ ۱۲۳ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱ و تعداد مشاهدات سال ـ شرکت نیز برابر با ۱۲۳۰ است. یافته‌ها: نتایج به‌دست‌آمده از تحلیل‌های آماری نشان می‌دهد که میان افشای ضعف‌های کنترل داخلی و کارایی سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی، رابطه‌ای منفی و معنادار وجود دارد. به عبارت یگر، هرچه ضعف‌های موجود در سیستم کنترل‌های داخلی یک شرکت بیشتر باشد، کارایی سرمایه‌گذاری‌های صورت‌گرفته در نیروی انسانی آن شرکت کاهش می‌یابد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مشکلات کنترل داخلی می‌تواند موجب تصمیم‌گیری‌های نادرست در زمینۀ تخصیص منابع به نیروی انسانی شود و کارایی این سرمایه‌گذاری‌ها تحت‌تأثیر قرار گیرد. از سوی دیگر، کاهش ضعف‌های کنترل داخلی می‌تواند به بهبود فرایندهای تصمیم‌گیری و تخصیص منابع به نیروی انسانی کمک کند که در نهایت، به بالارفتن کارایی سرمایه‌گذاری‌ها در نیروی انسانی منجر خواهد شد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش، ضعف در کنترل‌های داخلی موجب می‌شود که در زمینۀ تخصیص منابع به نیروی انسانی تصمیم‌گیری‌های نادرست گرفته شود و به‌تبع آن، کارایی این سرمایه‌گذاری‌ها تحت‌تأثیر قرار گیرد. این امر می‌تواند در بلندمدت روی عملکرد و بهره‌وری واحدهای تجاری تأثیرهای منفی بگذارد. توصیه می‌شود که شرکت‌ها با شناسایی دقیق ضعف‌های موجود در سیستم کنترل‌های داخلی خود و انجام اصلاحات لازم، این ضعف‌ها را کاهش دهند. هرچه ضعف کنترل‌های داخلی کمتر باشد، سرمایه‌گذاری در نیروی انسانی شرکت‌ها از سطح بهینه‌تری برخوردار می‌شود. اصلاح سیستم کنترل‌های داخلی، می‌تواند افزایش اثربخشی و کارایی سرمایه‌گذاری‌های شرکت‌ها در نیروی انسانی را به همراه داشته باشد. این اقدام هم به بهبود عملکرد مالی شرکت‌ها کمک می‌کند و هم محیطی شفاف و قابل اعتماد برای سرمایه‌گذاران و سایر ذی‌نفعان ایجاد می‌کند. در نهایت، تقویت کنترل‌های داخلی می‌تواند از بروز مشکلات مالی جلوگیری کند و به افزایش اعتماد عمومی به عملکرد شرکت‌ها منجر شود.