فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله با هدف ارزیابی توان اکولوژیک منابع، برای مصارف حمل‌ونقل درون‌شهری شهر مشهد در قیاس با ظرفیت زیستی موجود، تلاش دارد تنگناها و محدودیت‌های حمل‌ونقل پایدار را مشخص کند. روش به کار گرفته‌شده در این پژوهش، «جاپای بوم‌شناختی » است که رابطه بین «میزان مصرف و تولید ضایعات به‌وسیله انسان‌ها» و «تولید منابع و جذب ضایعات به‌وسیله طبیعت» را نشان می‌دهد. محاسبه جاپای بوم‌شناختی برای بخش حمل‌ونقل در مشهد نشان داد که این شهر با مصرف بیش از 35 میلیون گیگاژول انرژی در سال برای برطرف ساختن نیاز به سوخت مصرفی در حمل‌ونقل، رقمی معادل 497554 تن کربن تولید می‌کند و معادل سرانه بوم‌شناختی آن به ازای هر 100 گیگاژول در یک هکتار 11/0 هکتار برای هر فرد است؛ یعنی در حال حاضر (سال 1391) جمعیت 3 میلیون نفری مشهد 359341.82 هکتار زمین بوم‌شناختی برای مصرف کنونی انرژی در بخش حمل‌ونقل استفاده می‌کنند. این رقم حدود 10 برابر بیش از وسعت کلان‌شهر مشهد است؛ بنابراین به‌کارگیری راهکارهایی برای کاهش جاپای بوم‌شناختی و وسعت اراضی پشتیبان از جمله تقویت گزینه‌های حمل‌ونقل عمومی ضروری است.