ویژگی‌های روانسنجی پرسشنامه صدا‌بیزاری (ابزاری جدید برای سنجش میسوفونیا)

نویسندگان

1 دکتری روانشناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

2 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

3 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

4 دکتری روانشناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

5 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
10.22034/naes.2025.494871.1623
چکیده

پژوهش حاضر با هدف آزمون روانسنجی پرسشنامه صدا‌بیزاری در بین گروهی از نوجوانان ایرانی انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعة آماری پژوهش شامل کلیة دانش‌آموزان سنین 12 تا 18 ساله شهر ارومیه در سال 1403 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 380 نفر انتخاب شدند. پس از ترجمه و اخذ نظرات کارشناسان خبره و آزمودنی‌ها، روایی صوری مقیاس تأیید شد. برای انجام تحلیل‌های آماری از نرم‌افزار AMOS و SPSS استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که در نمونة نوجوانان ایرانی ساختار تک عاملی مقیاس با داده‌ها برازش مطلوبی داشت. نتایج مربوط به همبستگی بین این مقیاس با مقیاس حساسیت به صدای واینشتاین به‌طور تجربی از روایی همگرا نسخة تجدیدنظر‌ شده مقیاس میسوفونیا حمایت کرد. مقادیر ضرایب همسانی درونی نسخة تجدیدنظر‌ شده مقیاس 93/0 به دست آمد. در مجموع، نتایج مطالعة حاضر نشان داد که پرسشنامه صدا‌بیزاری برای سنجش میسوفونیا در نوجوانان ایرانی ابزاری روا و پایا است. این ابزار می‌تواند جهت اندازه‌گیری صدا‌بیزاری در بخش‌های پژوهشی و درمانی مورد استفاده قرار گیرد.