کاربرد پلی آلومینیوم کلراید در حذف کدورت از آب تهران- مطالعه موردی تصفیه خانه آب جلالیه
نویسندگان
1 دانشکده عمران و محیط زیست ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،تهران،ایران
2 دانشکده عمران و محیط زیست ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،تهران،ایران
3 دانشکده عمران و محیط زیست ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،تهران،ایران
4 دانشکده عمران و محیط زیست ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،تهران،ایران
doi
10.22061/tej.2008.1311چکیده
هدف از این بررسی، مقایسه ماده منعقد کننده پلی آلومینیوم کلراید PACl)) با کلراید فریک، بهینه سازی فرآیند و بررسی استفاده توأم آن با بنتونیت بر بازدهی کدورت و همچنین بررسی میزان آلومینیوم باقیمانده با مصرف PACl در مقایسه با آلوم در آب خام تهران، بوده است. در این راستا، نمونه هایی از آب خام ورودی به تصفیه خانه آب جلالیه تهران برداشته شد. در فاز اول با آزمایش جار، غلظتهای بهینه دو ماده منعقد کننده کلراید فریک و پلی آلومینیوم کلرایدمقایسه شد. غلظت بهینه برای حذف کدورت، برای کلرید فریک mg/L 40 و برای PACl mg/L 35 بدست آمد. در فاز دوم، با اضافه کردن بنتونیت (به میزان 20 میلی گرم بر لیتر)، غلظت بهینه برای کاربرد کلراید فریک و PACl به ترتیب به mg/L 25 و mg/L 15 کاهش یافت. نتایج حاصل از فاز سوم نشان داد که غلظت یون آلومینیوم باقیمانده در آب با مصرف PACl، در مقایسه با آلوم، کاهش یافته و به حدود استاندارد مجاز (mg/L 2/0) نزدیکتر است