در مسیر مربیگری فرزندم در خانه: کشف مؤلفه ها و تدوین بسته آموزشی مبتنی بر رویکرد نوین مدرسه در خانه ترکیبی ویژه کودکان تیزهوش
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 استادیار، گروه روان شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
4 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/naes.2025.485572.1585چکیده
زمینه و هدف: تقویت فرهنگ مشارکت والدین در آموزش کودکان بر اساس رویکردهای نوین آموزشی، از نشانههای نظام آموزشی کارآمد بهشمار میرود. پژوهش حاضر با هدف کشف مؤلفهها، تدوین و اعتباریابی بسته آموزشی مشارکت خانواده در آموزش کودکان تیزهوش بر اساس رویکرد نوین مدرسه در خانه ترکیبی انجام گرفت. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کیفی و نظریه دادهبنیاد بود. حوزه این پژوهش شامل 42 کتاب و مقاله (2023-2000) مرتبط با مشارکت والدین و رویکرد مدرسه در خانه و مشارکتکنندگان در پژوهش 10 نفر از متخصصان علومتربیتی و روانشناسی در شهر اصفهان در سال 1401 بودند که به روش نمونه-گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از روش سندکاوی و مصاحبه نیمه-ساختار یافته استفاده شد. تحلیل دادهها بر اساس الگوی اشتراوس و کوربین (1998) و سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام شد. یافتهها: بسته آموزشی در دوازده جلسه و چهار بخش اصلی تحت عنوان پیشروی در مسیر مربیگری فرزندم در خانه، الزامات پیشروی در مسیر مربیگری فرزندم در خانه، برنامههای مشترک مربیگری فرزندم در خانه و لذتها و چالشهای مسیر مربیگری فرزندم در خانه تدوین شد و برای روایییابی آن، ضمن استفاده از روش روایی صوری، از روش روایی محتوایی به شیوه کیفی و کمی با پانل خبرگان 10 نفری و از دو ضریب نسبی روایی محتوا و شاخص روایی محتوا استفاده شد. شاخص روایی محتوا برای کل بسته آموزشی 80/0 بهدست آمد. نتیجهگیری: نتایج نشان داد بسته آموزشی «در مسیر مربیگری فرزندم در خانه»، از روایی صوری و محتوایی مناسبی بهره-مند است و روایی لازم را برای کاربردهای آموزشی و استفاده پژوهشی دارد.