برکت در عهد جدید و ارتباط آن با میثاق
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه و ادیان دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22059/jrm.2021.325890.630210چکیده
مفهوم برکت در عهد جدید ریشه در مفهوم میثاق در یهودیت دارد. در سفر پیدایش از حضرت ابراهیم (ع) خواسته شد تا وارد میثاق با خدا شود تا در نتیجۀ آن برکت الهی بر ابنای بشر عطا شود. مسئلۀ اساسی در اینجا عبارت است از اینکه؛ برکت در عهد جدید چیست و چه ارتباطی میان آن و طرح میثاق وجود دارد؟ در عهد عتیق برکاتی چون سرزمین و ذریۀ عطیۀ الهی در برابر وفاداری بنیاسرائیل به مفاد میثاق هستند و این عطایا کاملاً مشروط هستند. در مسیحیت بر اساس میثاق جدید که میثاق لطف و فیض نامیده شده، نجات مبتنی بر ارتباط صمیمانه با مسیح (ع) به عنوان منجی است تا یک نظام دینی مبتنی بر یک سری احکام و آیین های معین. بر این اساس، در مسیحیت عیسی خود میثاق است؛ زیرا مسیح منبع همۀ برکات است. مطابق میثاق جدید، اگر انسان مسیح ایمان داشته باشد، ثمرات آنرا در حیات درونی خود به دست خواهد آورد و او را در زندگی بهتر و نجات بعد از مرگ یاری خواهد کرد. در اینجا نقش مسیح به عنوان یک منجی، تنها محدود به بنی اسرائیل نمیشود، بلکه لطف او شامل همۀ انسانهای روی زمین میگردد. در عین حال برکتی که از طریق مسیح ارائه میگردد، نعمت مادی نیست، بلکه برکت معنوی است و بیشتر ناظر به ملکوت الهی و برای زمان آینده است. این پژوهش مبتنی بر کتاب مقدس و منابع کتابخانهای است و به شیوۀ تحلیلی به موضوع برکت در عهد جدید میپردازد.