نگرش معلمان نسبتبه برنامه درسی تربیت اخلاق فردی دانشآموزان دوره دوم متوسطه
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری تخصصی، رشته برنامهریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/naes.2025.462578.1450چکیده
در آموزههای اسلامی مراد از تربیت اخلاقی گسترش دانش بایدها و نبایدهای انسان است تا برای رفتار بر اساس دانش ترغیب شود. این پژوهش با هدف شناسایی نگرش معلمان نسبتبه برنامه درسی تربیت اخلاق فردی دانشآموزان دوره دوم متوسطه انجام گرفت. روش تحقیق توصیفی پیمایشی و بر اساس دادههای کمی انجام گرفت. جامعه آماری را معلمان دوره متوسطه دارای ده سال سابقه تدریس در رشتههای برنامهریزی درسی، معارف اسلامی و الهیات در شهرهای خمین و اراک در سال ۱۴۰۰ تشکیل دادند. حجم نمونه بهموجب جدول نمونهگیری مورگان ۱۰۳ نفر بود که به روش سهمیهای تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه نظرسنجی معلمان بود که از روایی و پایایی با ضرایب بالای 70/0 برخوردار بود. روش تحلیل دادهها بهرهبرداری از شاخصهای آمار توصیفی، آزمون فریدمن و نرمافزار SPSS بود. نتایج تحقیق حاکی از آن بود که برای طراحی این برنامه درسی به نیازهای سنی، فردی، پایش رفتار فردی، باور به ارزشهای اخلاقی و آراسته شدن به صفات اخلاقی فراگیران پرداخته بودند. معلمان برای طراحی اهداف آموزشی، توجه به مؤلفههای جامعه شناختی میراث فرهنگی، تجارب ملی، نیازهای حال و آینده، واقعیتهای کنونی و پاسخ به مسائل محیط تربیتی را لازم دانسته بودند. آنها بر عناصر برنامه درسی تأکید و اولویتهای آن را انعکاس داده بودند.