عقلانیت ازنظر آگوستین و ملاصدرا
نویسندگان
1 استاد فلسفه دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشآموخته دکتری فلسفه دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران
doi
10.22099/jrt.2017.4083چکیده
قدیس آگوستین(354-430 م) از بزرگان الهیات مسیحی در غرب و ملاصدرا(1571-1641 م) از متفکران فلسفهی اسلامی در شرق، گرچه در دو زمینهی فکری مختلف اندیشیده و به تعاریف مختلفی از عقلانیت دست یافتهاند، اما هر دو درمقام تعیین مصداق،عقلانیت را اصطلاحی جامع با کاربردی تشکیکی دانستهاند که در سطوح مختلفی از یقین، تأمینکنندهی اعتبار علوم کاربردی، نظری و مکاشفهای است. طی این مقاله به بررسی تعاریف مختلف آگوستین و ملاصدرا از عقلانیت پرداخته و ضمناً نشان خواهیم داد سه محور مشترک در تبیین این دو اندیشمند از عقلانیت بشری عبارتاند از: «دوسویهدانستن فرآیند ادراک»، «تبیین فرآیند ادراک بر مبنای مشاهده» و «تشکیکیبودن معنای تعقل». البته برخلاف آگوستین که نقشی بنیادین و جهتدهنده برای اراده و عشق در فرآیند تعقل قائل میشود، ملاصدرا اولاً حرفی از عشق بهمیان نمیآورد، ثانیاً اراده را نیز تابعی از تعقل و فرع بر آن میداند.