تأملی بر بایسته های سلوک در رسالۀ الطیر ابنسینا
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان
2 دانش آموختۀ دکتری رشتۀ حکمت متعالیه دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jrm.2021.320640.630176چکیده
ابنسینا از فیلسوفان نادری است که بر اساس معرفت نفس، راز تجربۀ شخصی خود را در قالب رسالههای سهگانۀ تمثیلی آورده است. رسالۀ الطیر ابنسینا یکی از رسائل عرفانی اوست که حالات عرفانی انسان و نحوۀ سیر و سلوک آدمی به سوی حق را در قالب تمثیلی زیبا ترسیم مینماید. در این رساله، سالک به پرندهای تشبیه میشود که با رهایی از وابستگیهای این دنیایی و با کمک پیر و مرشد طریقت، خود را به مطلوب حقیقی میرساند. در این مقاله برآنیم برخی از دیدگاههای عرفانی ابنسینا را در فرایند سیر عرفانی عارف در رسیدن به مرتبۀ عالی حقیقت تبیین نماییم. این نوشتار پس از طرح کلیات و شرح مختصری از اصل داستان، به ارائۀ تفسیر و تحلیل داستان پرداخته و دیدگاهها و عناصر اصلی عرفانی ابنسینا را بیان خواهد نمود.