بررسی عوامل هوانوردی در سقوط هواپیمای تهران – یاسوج در ۱۹ بهمن ۱۳۹۶
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد هواشناسی، دانشکده فیزیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار، دانشکده فیزیک، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دکتری هواشناسی، کارشناس مرکز ملی تحقیقات و مطالعات باروری ابرها، یزد، ایران
doi
10.30499/ijg.2023.391163.1510چکیده
در صنعت حمل و نقل هوایی همیشه حوادث ناگواری وجود داشته که ریشه بسیاری از آنها عوامل هواشناختی و هوانوردی است . بر طبق بسیاری از گزارشات هواپیماهای زیادی در حین پرواز به کوه برخورد کرده و دچار سانحه شدهاند. مطالعات متعددی نشان دادهاند که وضع هوا بهشدت بر عملیات هوانوردی نظامی و غیرنظامی تأثیر میگذارد. هدف از این پژوهش استفاده از یک مدل عددی انعطافپذیر و شناختهشده در هواشناسی یعنی مدل میانمقیاس تحقیقاتی و پیشبینی وضع هوا (WRF) بهمنظور بررسی تاثیر پارامترهای هوانوردی بر امنیت پرواز در یک مطالعه موردی است. این مطالعه با در نظر گرفتن سانحه سقوط هواپیمای مسافربری تهران به یاسوج در تاریخ ۱۹ بهمنماه ۱۳۹۶، در رشته کوه دنا عوامل تاثیرگذار را شناسایی و تحلیل میکند. بدین منظور مقادیر ضریب بار، زاویه حمله، سرعتواماندگی و یخزدگی برای هواپیمای مورد نظرمحاسبه وتاثیر هرکدام از عوامل بررسی شده است. نتایج نشان داد که کاهش ارتفاع پیشامده برای هواپیما ناشی از کاهش زاویه حمله قبل از رسیدن به محدوده برخورد به کوه، کمتر بودن سرعت هواپیما از سرعت واماندگی و همچنین منفی بودن ضریب بار در منطقه مورد نظر بوده است. با بررسی تغییرات دما در منطقه و عبور هواپیما از میان ابرها و دمای زیر صفر، شرایط ایجاد پدیده یخزدگی درصورت مجهز نبودن به سیستم یخزدا، روی بدنه و بال هواپیما وجود دارد.
