چالش افلاطونگرایی معاصر برای خداباوری توحیدی از نگاه ویلیام کریگ
نویسندگان
1 دکتری فلسفۀ اسلامی دانشگاه شهید مدنی تبریز، ایران
2 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه زنجان
doi
10.22061/orj.2022.1759چکیده
افلاطونیان معاصر اذعان میکنند که برخی اعیان انتزاعی، مانند: اعیان ریاضی به نحو ضروری، فرازمانی، نامخلوق و مستقل وجود دارند. از سوی دیگر، بر اساس الهیات کتاب مقدس و الهیات کلاسیک خداوند تنها موجود قائمبالذات و مستقل است. بنابراین، افلاطونگرایی برای الهیات کلاسیک چالشی مهم ایجاد میکند که بر اساس آن، خداوند تنها واقعیت مستقل، ضروری و نامخلوق نیست. ویلیام کریگ، فیلسوفِ خداباور معاصر آمریکائی، معتقد است خداباوری توحیدی با افلاطونگرایی دچار مشکل میشود. در نتیجه، یک خداباور توحیدی نمیتواند در باب اعیان انتزاعی به دیدگاه واقعگرایی افلاطونی قائل شود و معتقد باشد که اعیان انتزاعی هویاتی نامخلوق، ضروری و فرازمانی هستند. کریگ معتقد است قائل شدن به موجوداتی با این ویژگیها با کمال خداوند، قدرت مطلق و آموزۀ خلقت ناسازگار است و برای اثبات دیدگاه ناسازگاری افلاطونگرایی با الهیات سنتی مسیحی به برخی آیات انجیل استناد میجوید. وی بر این باور است که با گذر از نگاه واقعگرایی به دیدگاه ناواقعگرایی در باب اعیان انتزاعی، چالش فوق برطرف میشود. به نظر میرسد استدلالهای کریگ با توجه به مباحث مقدمات حکمت در علم اصول قابل دفاع نباشد و استفادة اطلاق و عمومیت مخلوق بودن ماسوی الله از آیات مورد استناد او صحیح نیست.
