شناسایی پیشرانهای مؤثر بر آینده حسابرسی: رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استاد، گروه حسابداری، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2024.380683.1008994چکیده
هدف: در سالهای اخیر، تغییر و تحولات زیادی در زمینههای مختلف، حرفه حسابرسی را تحت تأثیر قرار داده است و در آینده نیز قرار خواهد داد. پیشرفتهای فناوری اطلاعات و تأثیر آن بر حسابرسی، نیازهای جدید کاربران حسابرسی، مدلهای جدید گزارشگری و حاکمیتی، رویدادهای اقتصادی و سیاسی در سطوح داخلی و جهانی و... نمونههایی از این تغییرات هستند. شواهد نشان میدهد که تغییرات لازم در حسابرسی با سرعت این پیشرفتها همگام نبوده است و واکنش با تأخیر و عمدتاً بهصورت انفعالی صورت میگیرد. برای پایداری حرفه و بهبود خدمترسانی و کیفیت حسابرسی، باید با رویکردی فعال به تغییرات پیشرو واکنش نشان داد و با شناسایی روندهای آتی و واکنش مناسب به آنها، برای آینده آماده شد و پیوسته در تکامل بود. در غیر این صورت، حرفه حسابرسی جایگاه خود را بهعنوان یک خدمت ارزشآفرین از دست خواهد داد. شناسایی پیشرانهای تغییر، اولین مؤلفه برای برخورد با این تغییرات است که امکان کنشگری در رخدادهای آینده را برای ما فراهم آورد. با توجه به آنچه بیان شد، هدف این پژوهش مرور و طبقهبندی نتایج، دیدگاهها و دستاورهای پژوهشی، بهمنظور شناسایی پیشرانهای آینده حسابرسی است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد کیفی و بهطور مشخص با رویکرد فراترکیب انجام شده است. در اینراستا، مراحل طرح سؤالهای پژوهش، مرور سیستماتیک ادبیات، غربالگری مطالعات یافت شده، استخراج اطلاعات مقالات و تجزیهوتحلیل و ترکیب یافتههای کیفی انجام شده و پس از کنترل کیفیت، نتایج تفسیری از یافتهها ارائه شده است. ارائه نتایج جامع و تفسیری با استفاده از رویکرد فراترکیب، تصویری شفاف از پیشرانهای آینده حسابرسی برای ما ایجاد خواهد کرد. یافتهها: پس از بررسی محتوای ۴۱ مطالعه و پژوهش، ۶۲ پیشران مؤثر بر آینده حسابرسی از طریق بررسی مطالعات و روندهای حسابرسی شناسایی و بر اساس محیط دور (خارجی) و نزدیک (درون حرفه) دستهبندی شد. ۲۸ پیشران مربوط به محیط دور بر اساس چارچوب P. E. S. T. L. E (سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، فناوری اطلاعات یا تکنولوژیک، قانونی و مقرراتی و زیستمحیطی) طبقهبندی و ۳۴ پیشران محیط نزدیک در ۸ زمینه کلی نیروی انسانی، آموزش دانشگاهی و حرفهای، رویهها و رویکردهای حسابرسی، ساختار حرفهای، ذینفعان، استانداردهای کار، چارچوب گزارشگری و حاکمیت شرکتی و مشتریان و محیط کسبوکار دستهبندی شد. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش، این نیاز ذینفعان است که به حسابرسی معنا میبخشد و در حال حاضر، آنها انتظار دارند حسابرسی بینش بیشتری در یک محیط در حال تغییر ایجاد کند. در ضمن آنها انتظار دارند که دامنه حسابرسی گسترش یابد و از ابزارهای نوین و خلاقانهتری مانند ابزارهای فناوری اطلاعات، برای ارائه خدمات استفاده شود. برای برآوردهکردن این نیازها، از حسابرسان انتظار میرود که به تغییرات رویکرد فعال داشته باشند و با یادگیری مهارتهای لازم و پیادهسازی آنها، بر کیفیت حسابرسی بیفزایند. سیستم آموزشی باید سرفصلهای بهروزتری در خود بگنجاند و از سیاستگذاران انتظار میرود در این محیط پیچیده، از انطباق مداوم استانداردها با تغییرات موجود اطمینان حاصل کنند.
