رابطه سواد دیجیتالی، توسعهی فردی و تعهد شغلی با صلاحیت حرفهای فردی در معلمان پیشدبستانی: نقش میانجیگری اشتیاق شغلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه بغداد، بغداد، عراق.
2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکترای روانشناسی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
4 2- دانشیار،گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحداصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران، (نویسنده مسوول)
doi
10.22034/naes.2024.479394.1582چکیده
هدف: این پژوهش با هدف تعیین رابطه سواد دیجیتالی، توسعهی فردی و تعهد شغلی با صلاحیت حرفهای فردی در معلمان پیشدبستانی با نقش میانجیگری اشتیاق شغلی انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه معلمان پیشدبستانی شهر بغداد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند که از بین آنها 200 نفر به روش نمونهگیری دردسترس و به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای سواد دیجیتالی (توحیدی اصل و نیک اقبالزاده ،1394)، توسعهی فردی (پرالت، 2008)، تعهد شغلی (بلاو و همکاران، ۱۹۹۳)، صلاحیت حرفهای فردی (ملایینژاد، 1391) و اشتیاق شغلی (اوترخت و همکاران،2004) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزارهای Spss نسخه 26 و Pls استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است؛ نتایج حاکی از اثر مستقیم توسعه فردی بر صلاحیت حرفهای فردی و تعهد شغلی بر صلاحیت حرفهای فردی میباشد. اما اثر مستقیم سواد دیجیتالی بر صلاحیت حرفه ای فردی معلمان معنادار نبود. همچنین اشتیاق شغلی در رابطه بین سواد دیجیتالی، توسعه فردی و تعهد شغلی با صلاحیت حرفهای فردی از نقش میانجیگری برخوردار است(071/0=β) و (903/2t=). نتیجهگیری: با توجه به نقش میانجی اشتیاق شغلی میتوان با به کارگیری مداخلات مناسب برای ارتقا اشتیاق شغلی، صلاحیت حرفهای معلمان را افزایش داد.
