رابطه بین اخلاق حرفهای آموزگاران با مهارتهای اجتماعی و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دختر مقطع دبیرستانهای دوره اول شهر تهران سال 1403
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی، تهران ، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیک، تهران، ایران
3 آموزگار ابتدایی، آموزش و پرورش دکتری تخصصی مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران دکتری تخصصی
doi
10.22034/naes.2025.515466.1685چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اخلاق حرفهای آموزگاران با مهارتهای اجتماعی و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دختر مقطع دبیرستانهای دوره اول شهر تهران سال 1403 انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ از حیث نحوهی گردآوری دادهها، توصیفی- همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه معلمان و دانشآموزان دختر مقطع دبیرستانهای دوره اول شهر تهران در سال 1403 بود که با توجه به فرمول کوکران و نیز بر اساس روش نمونهگیری خوشهای تعداد 113 معلم و 196 دانشآموزان برای تکمیل پرسشنامهها انتخاب شدند. در جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد: مهارت اجتماعی ماتسون (1983)؛ اشتیاق تحصیلی ویگا (2016) و اخلاق حرفهای آرمیتو و همکاران (2011) استفاده شده است. روش تجزیه و تحلیل دادهها بر اساس آمار استنباطی شامل آزمون ضریب همبستگی پیرسون، با کمک نرمافزار SPSS 23 بوده است. نتایج نشان داد که اخلاق حرفهای معلمان بر مهارت اجتماعی و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان اثر مثبت و معناداری دارد. نتایج ضرایب رگرسیونی نشان داد که از میان متغیرهای پیشبین شامل متغیر تعلق به اجتماع علمیبا ضریب 0.215، خودکارایی با ضریب 0.314 و مسئولیت علمیبا ضریب 0.353 اثر مثبت و معناداری در سطح خطای ۵ درصد بر مهارت اجتماعی دانشآموزان دارند. مبنی بر اینکه با افزایش تعلق به اجتماع علمی، خود کارایی و مسئولیت علمیمیزان مهارتهای اجتماعی در میان دانشآموزان نیز بیشتر میشود در حالی که متغیر مسئولیت اجتماعی با معناداری 0.464 اثر معناداری بر مهارت اجتماعی نداشته است. همچنین نتایج ضرایب رگرسیونی متغیرهای خودکارایی با ضریب 0.404 و مسئولیت علمیبا ضریب 0.283 اثر مثبت و معناداری در سطح خطای ۵ درصد بر اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دارند. بدین ترتیب که با افزایش خود کارایی و مسئولیت علمیمیزان اشتیاق تحصیلی در دانشآموزان نیز افزایش مییابد در حالی که متغیرهای مسئولیت اجتماعی با معناداری 0.746 و تعلق به اجتماع علمیبا معناداری 0.567 اثر معناداری بر اشتیاق تحصیلی دانشآموزان نداشته است.