نقد و بررسی رویکرد معرفتشناسانه آلستون درباب تجربهی دینی
نویسندگان
1 دانشیار فلسفه دین دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد فلسفه دین
doi
10.22099/jrt.2016.3905چکیده
با مخدوش شناختهشدن براهین اثبات وجود خداوند در عصر روشنگری، برخی از الهیدانان مسیحی بر آن شدند تا برهانی از طریق تجربهی دینی بر وجود خداوند اقامه کنند. ویلیام. پی. آلستون طرحی درباب اعتبار معرفتشناختی تجربهی دینی پیشنهاد کرد که میتوان دو رکن اساسی آن را چنین بیان کرد: اصل توجیه در بادی نظر و مشابهت ادراکات حسی و ادراکات عرفانی در کاستیها و قوتها. هدف این نوشتار بررسی و نقد این رویکرد، ازطریق مطالعهی مقالات و کتب آلستون و نیز مقالاتی است که دربارهی اندیشههای وی نوشته شده است. ادعای اصلی نگارنده این است که هرچند باور به محتوای تجربیات دینی برای صاحبان این تجارب توجیهپذیر است، بهسختی میتوان توجیهی بینالأذهانی برای این قبیل باورها تصور کرد. در پایان خواهم گفت رویکرد معرفتشناسانه به تجربهی دینی تاکنون رویکرد موفقی نبوده است.