مسألهی باید و هست در دیدگاه آیتا... سبحانی
نویسندگان
1 استادیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
doi
10.22099/jrt.2016.3790چکیده
فرااخلاق به مبادی تصوری و تصدیقی علم اخلاق میپردازد. فرااخلاق چهار مبحث ذیل را در بر میگیرد: معناشناسی اخلاق، معرفتشناسی اخلاق، هستیشناسی اخلاق و مباحث منطقی. یکی از موضوعات فرااخلاقی مباحث منطقی است که به استنتاج مفاهیم و گزارههای اخلاقی میپردازند؛ بنابراین، رابطهی باید و هست در دیدگاه آیتالله سبحانی در زمرهی مباحث منطقی فرااخلاق است که کمتر نوشتهای به آن پرداخته است. نویسنده در این مقاله، درصدد است تا دیدگاه آیتالله سبحانی دربارهی ارتباط جملههای اخلاقی را تبیین و بررسی کند. ایشان جملههای اخلاقی را انشایی و اعتباری و درعینحال برهانپذیر میداند. ایشان برخی جملههای اخلاقی را لازمهی برخی دیگر و شرط لازم در استدلالهای اخلاقی را وجود مدرَکاتِ عقل نظری میداند. ایشان در پی اثبات یقینیبودنِ جملههای اخلاقی است، اما تبیینی از دلالت التزامی ادعایی ارائه نداده است و میان جملههای حاویِ خوب اخلاقی و وجوب اخلاقی تساوق قائل نیست. با توجه به اعتقاد آیتالله سبحانی مبنی بر اینکه خوب و بدبودن افعال اخلاقی بر اساس کمال و نقصداشتن آنها برای نفس (هدف اخلاقی) است، بنابراین، اعتباری و انشائیدانستن جملههای اخلاقی ضرورتی نداشته، لغو به نظر میرسد؛ زیرا مفاهیم اخلاقی مبین رابطهی واقعی میان فعل و هدف اخلاقیاند.