نقد شبهات قفاری درباره نص امامت علی(ع) در نهجالبلاغه
نویسندگان
1 دکتری علوم و معارف نهجالبلاغه، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.22084/nahj.2022.26101.2803چکیده
شیعۀ امامیه معتقد به وجوب وجود امام در همۀ زمانهاست و نص آشکار را در کنار عصمت برای همۀ امامان واجب میداند و بر اساس این دیدگاه نص یکی از دلایل اثبات امامت است و امامت بدون معجزه اثبات نمیشود، مگر با وجود نص و توقیف رسول (ص) بر شخص آن امام. در کتابهای قفاری و بر اساس مستندات وی - که آنها را برگرفته از منابع معتبر شیعی میداند-، این دیدگاه شیعه به شکلهای مختلف انکار شده است و ازجمله دلایل وی تعدادی از گفتهها و نوشتههای علی(ع) در نهجالبلاغه است. پژوهش حاضر بر پایه سیاق کلام در نهجالبلاغه و به روش تحلیلی-توصیفی و با بررسی تاریخی-سندی مستندات قفاری، درصدد برآمد تا میزان اعتبار نوشتههای وی را در موضوع نص مورد بررسی قرار داده و آنها را تحلیل کند. با توجه به بررسیهای بهعملآمده، قفاری همچون دیگر پیشینیان خود و با توجه به نوشتههای آنها، تقطیع و گزینش قسمتی از کلام حضرت را در جهت اهداف خود اصل قرار داده و بدون توجه به سیاق و صدور کلام دیدگاه خود را بیان داشته است. همچنانکه نتیجه تحلیل دیدگاه مخاطبان حضرت، برخلاف گفتههای وی است.