شناسایی فروریزشهای محتمل با استفاده از رادار نفوذی به زمین؛ مطالعه موردی: معبر خیابان کارگر بالاتر از میدان انقلاب شهر تهران
نویسندگان
1 مسئول واحد عملیات میدانی، مرکز مطالعات ژئوتکنیک و مقاومت مصالح شهرداری تهران، تهران، ایران
2 سرپرست بخش ژئوفیزیک، مرکز مطالعات ژئوتکنیک و مقاومت مصالح شهرداری تهران، تهران، ایران
3 استاد، موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.30499/ijg.2022.362017.1456چکیده
با توجه به قدرت تفکیک زیاد روش رادار نفوذی به زمین و همچنین، سرعت زیاد و سهولت برداشت، میتوان گفت که این روش در بررسی و آشکارسازی اهداف زیرسطحی کمعمق مشابه حفرههای زیرسطحی، قناتها و اهداف دیگری که ثابت دیالکتریک متفاوتی با محیط اطراف خود دارند، روش قابل قبولی است. علاوه بر تأثیر بسامد امواج ارسالی از آنتن رادار نفوذی به زمین، عوامل دیگری همچون رطوبت خاک، میزان مواد رسی ریزدانه یا به طور کلی ریزدانه بودن رسوبات، عمق بررسی یا نفوذ امواج ژئورادار را کاهش میدهد. این مسئله بهصورت عمده ناشی از بالاتر بودن میزان رسانندگی الکتریکی به واسطه حضور رطوبت و یا ذرات رسوبی ریزدانه نسبت به رسوبات درشتدانه است. در این مطالعه به منظور بررسی فروریزش معبر در خیابان کارگر شهر تهران، از دستگاه رادار نفوذی به زمین با آنتن 80 مگاهرتز استفاده شده و هفت پروفیل با مجموع طول 662 متر برداشت شده است. رادارگرامها پردازش شده و بیهنجاریهای مرتبط با فروریزشها بروی آنها مشخص شده است. این بیهنجاریها در مرحله بعد بروی تصاویر ماهوارهای جانمایی و بروی نتایج به دست آمده بحث شده است. با توجه به نتایج برآورد شده، همخوانی خوبی مابین بیهنجاریهای شناسایی شده در مقطعهای موازی مشاهده میشود که میتواند دلیلی بر شناسایی قابل قبول بیهنجاریهای محتمل به فروریزش در منطقه مورد مطالعه باشد.
