بازسازی دمای بیشینه بهار- تابستان در یال غربی زاگرس میانی با استفاده از یک گاه‌شناسی منطقه ای (2010-1750)

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

2 دانشگاه تهران

3 دانشگاه تهران

4 دانشگاه تهران

doi
10.22067/geo.v1i4.20199
چکیده

حلقه های درختی می‌تواند به‌عنوان یک شاخص اقلیمی مفید جهت مطالعه نوسانات ماهانه و فصلی متغیرهای اقلیمی طی سده‌های گذشته به‌کار روند. برای به‌دست آوردن یک گاهشناسی منطقه ای، تعداد 54 نمونه از دو گونه درختی بلوط ایرانی و بلوط مازودار در رویشگاه دالاب در استان ایلام و رویشگاه شینه در استان لرستان برداشت شد. در این پژوهش پهنای حلقه های رویشی سالانه درختان توسط دستگاه LINTAB5 مجهز به نرم افزار TSAP مورد اندازه گیری گرفت و تطابق زمانی منحنی‌های رویشی درختان دو رویشگاه به دو شیوه چشمی و آماری توسط نرم‌افزار مذکور به انجام رسید. با تعیین میزان EPS، مطمئن‌ترین بخش از گاهشناسی منطقه‌ای (2010-1840) برای بازسازی مورد استفاده قرار گرفت. داده‌های دمای بیشینه ماهانه و فصلی ایستگاه های هواشناسی ایلام (2010-1987) و خرم‌آباد (2010-1951) برای واسنجی گاهشناسی منطقه ای در طول دوره آماری مشترک به کار گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که دمای بیشینه در فصل رویشی و فصل قبل از آن بر روی رویش درختان بلوط این منطقه تأثیر منفی دارد. دمای بیشینه بهار- تابستان در منطقه مورد مطالعه طی دوره بازسازی شده (2010-1840) روند صعودی را نشان می دهد. دمای بیشینه طی دوره بازسازی شده در سال های 2010، 2000، 1984، 1966، 1958، 1955، 1952، 1945-1944، 1933، 1929 و 1904 افزایش شدید داشته است.