تدوین الگوی آموزشی خودمراقبتی روانشناختی و اثربخشی آن بر خودشفقتی نوجوانان آسیبپذیر شهر تهران
نویسندگان
1 استاد تمام ، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران.
2 استادیار ، گروه روانشناسی، ، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی ، کاشمر، ایران.
3 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
4 استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران.
doi
10.22034/naes.2024.461615.1442چکیده
هدف: این پژوهش با هدف تدوین الگوی آموزشی خودمراقبتی روانشناختی و اثربخشی آن بر خودشفقتی نوجوانان آسیبپذیر شهر تهران طراحی و اجرا شد.روش تحقیق: روش این پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی بود که در قسمت کیفی از روش روایت پژوهی و در قسمت کمی از طرح نیمه آزمایشی پیشآزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش دختران نوجوان بودند. از این جامعه در قسمت کیفی پس از مصاحبه با نمونه به روش هدفمند اشباع نظری صورت پذیرفت و در قسمت کمی به روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش در قسمت کیفی مصاحبه نیمه ساختار یافته بود و در کمی مقیاس خودشفقتی نف استفاده شد. پس از تدوین الگوی آموزشی خودمراقبتی روانشناختی، آزمودنیهای گروه آزمایش در معرض مداخله قرار گرفتند. دادهها به شیوه تحلیل کوواریانس به روش تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شده است.یافتهها: در بررسی کیفی پدیدار شناسی مؤلفههای خودمراقبتی پس از کدگذاری مقولهها، پنج مضمون اصلی ظرفیتهای درون فردی خودمراقبتی روانی، خودمراقبتی روانی بین فردی، ارزیابی خودمراقبتی، تسهیلگرها و تهدیدگرهای خودمراقبتی و راهبردهای خودمراقبتی روانی احصاء شد. در بخش کمی نتایج تحلیل دادهها حاکی از آن بود که درگروه مداخله بین مراحل پیشآزمون با پسآزمون و مراحل پیشآزمون و پیگیری، در نمرات متغیر خودشفقتی تفاوت معناداری وجود دارد .نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پژوهش الگوی آموزشی خودمراقبتی روانشناختی با تمرکز بر خودکارآمدی، منبع کنترل، تنظیم هیجان و حل مسأله به بهبود خودشفقتی نوجوانان آسیبپذیر می انجامد.