بررسی رابطه سبک‌های والدگری با گرایش به اعتیاد در نوجوانان

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

2 دکتری روانشناسی تربیتی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی ، زنجان، ایران.

doi
10.22034/naes.2024.473137.1518
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سبکه‌های والدگری با گرایش به اعتیاد در نوجوانان بود. این پژوهش به لحاظ روش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش‌آموزان پسر دبیرستان‌های دولتی شهر زنجان در سال تحصیلی 1402-1403 بود که از بین آنها تعداد 200 نفر به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استعداد اعتیاد وید و همکاران (1992) و پرسشنامه سبک‌های ‌والدگری بامریند (1991) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد سبک والدگری مقتدر با گرایش به اعتیاد رابطه منفی معنادار و سبک‌های والدگری مستبد و سهل‌گیر با گرایش به اعتیاد رابطه مثبت معنادار داشتند (01/0P <). همچنین سبک‌های والدگری قادر به پیش بینی گرایش به اعتیاد در نوجوانان بودند (05/0p<). با توجه به نقش سبک‌های والدگری در پیش بینی گرایش به اعتیاد، اجرای کارگاه‌های آموزشی بر مبنای سبک‌های والدگری ضروری به نظر می‌رسد.