فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: کودکان مضطرب دارای مشکلاتی در زمینه تنهایی، روابط میان‌فردی و سازش‌یافتگی هیجانی هستند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور بر تنهایی، روابط میان‌فردی و سازش‌یافتگی هیجانی در کودکان مضطرب انجام شد.روش پژوهش: این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش کودکان مضطرب مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر قرچک در فصل بهار سال 1403 بودند که 40 کودک با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه گمارده شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش ماند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تنهایی راسل و همکاران (1980)، پرسشنامه روابط میان‌فردی هادسون (1997)، پرسشنامه سازش‌یافتگی هیجانی رابیو و همکاران (2007) و مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (1997) بودند. داده‌های پژوهش با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS-23 تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین کودکان مضطرب گروه‌های آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون از نظر هر سه متغیر تنهایی، روابط میان‌فردی و سازش‌یافتگی هیجانی تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر، آموزش کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور باعث کاهش تنهایی و بهبود روابط میان‌فردی و سازش‌یافتگی هیجانی در کودکان مضطرب شد (001/0P<).نتیجه‌گیری: طبق نتایج، برای کاهش تنهایی و بهبود روابط میان‌فردی و سازش‌یافتگی هیجانی در کودکان مضطرب می‌توان از روش آموزش کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور در کنار سایر روش‌های آموزش استفاده کرد.