سیر تکامل هویت ایرانی در دورهی اشکانیان در تقابل با هویت یونانی-رومی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات، دانشگاه تهران، شیراز، ایران
doi
10.30466/jhf.2024.121519چکیده
شکست داریوش سوم از اسکندر مقدونی بهعنوان نخستین شکست سیاسی بزرگ در تاریخ حکومتهای ایرانیتبار و سپس برآمدن اشکانیان، تأثیر مهمی در برجستهتر شدن برخی عناصر هویت ایرانی داشت. با حضور یونانیان در قلمرو هخامنشی، فرهنگ هلنی نیز رو به گسترش نهاد. در این شرایط، حکومت ایرانیتبار اشکانی در شرق فلات ایران پدیدار شد و در تقابل با فرهنگ یونانی، بهمرور به مؤلفههای فرهنگی ایرانی توجه کرد. هویت، همواره در برابر یک «دیگری» خودش را نشان میدهد. ظهور فرهنگ و حکومت هلنی در حکومتی که ایرانیتباران شکل داده بودند، دوگانهای هویتی ایجاد کرد که ویژگیهای فرهنگی، سیاسی و جغرافیایی متفاوتی را شکل داده بود. پژوهش حاضر بر آن است تا با رویکردی تحلیلی به نحوهی بررسی روند تکاملی هویت ایرانی در تقابل با هویت یونانی و رومی، با تکیهبر نقش اشکانیان پرداخته و دستاوردهای مهم هویتی آنان را نشان دهد. هویت ایرانی در دورهی اشکانیان بهتدریج به سمت ایران گرایی بیشتر و طرد عناصر هلنی پیش رفت و در ادامهی آن، در تقابل با فرهنگ رومی قرار گرفت. آنها با برجسته ساختن عناصر هویت ایرانی، خود را در حوزهی فرهنگی-سیاسی متفاوتی نسبت به یونانیان و رومیان تعریف کردند. دوگانه هویتی که ایرانیت را در یکسو، و یونان و روم را در سوی دیگر معنا میبخشید.