ارزیابی و تحلیل مولفههای کیفیت زندگی در مناطق شهری (مطالعه موردی: شهر زاهدان)
نویسندگان
1 دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری،واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد زاهدان،ایران.
3 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2021.141786چکیده
شهر زاهدان بدلیل موقعیت نخست شهری، موقعیت ملی و منطقـهای و عملکـرد اقتصـادی، سیاسی زمینه مهاجرت و تمرکز جمعیت را سبب شـده و پیشـی گـرفتن رشـد جمعیتـی – کالبـدی نسبت به زیربناها در چند دهه اخیر، باعث نامعادلاتی که بخشی از تبعات آن را میتـوان در گسترش محلات حاشیهنشین، توزیع نامتوازن امکانات، بـروز معضـلات زیسـت محیطـی و نارضایتی شهروندان و بالاخره، تقلیل کیفیت زندگی ملاحظه کرد. هدف این مقاله، ارزیابی و تحلیل مولفههای کیفیت زندگی در مناطق شهری زاهدان میباشد. ماهیت تحقیق از نوع کاربردی و از نظر روش توصیفی – تحلیلی است که دادهها به روشهای اسنادی و پیمایشی جمعآوری شده است. جامعهی آماری شامل 592968 نفر از شهروندان شهر زاهدان که با استفاده از فرمول کوکران تعداد 400 نفر به صورت تصادفی ساده مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه است که پایایی آن از طریق تکمیل30 پرسشنامه و ضریب آلفای کرونباخ (بالاتر از 7/.) بدست آمده است. دادههای جمعآوری شده در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل و برای مقایسه و سنجش متغیرهای اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیستمحیطی، از آزمونهای تی تکنمونه ای، تحلیل واریانس یکطرفه (Anova) و آزمونهای Post hoc و بهرهگیری از روش توکی (Tukey) استفاده شد. میانگین متغیر کیفیت زندگی در حالت کلی برابر 48/2 بدست آمد. بر اساس نتایج مشخص شد که کیفیت زندگی در مناطق پنجگانه شهر زاهدان در وضعیت نامطلوبی قرار دارد. در این زمینه، منطقه یک در وضعیت مطلوبتری نسبت به مناطق دیگر قرار داشت و منطقه چهار دارای پایینترین سطح از کیفیت زندگی در مناطق پنجگانه مورد مطالعه بود