بررسی مدلهای CMIP6 در برآورد دمای ایران با تأکید بر حساسیت اقلیم ترازمند ECS)) و پاسخ اقلیم گذرا (TCR)
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
2 دانشیار اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
doi
10.30499/ijg.2022.344862.1430چکیده
این پژوهش با هدف بررسی کارایی مدلهای اقلیمی در برآورد دمای ایران انجام شده است. برای این منظور، با درنظرگرفتن حساسیت اقلیم ترازمند ECS)) و پاسخ اقلیم گذرا (TCR) تعداد سی مدل از مدلهای فاز ششم پروژه مقایسه مدلهای جفتشده (CMIP6) گزینش و با تمرکز بر پراکنش فضایی دادهها و روند سالانه دما ارزیابی و درستی این مدلها با دادههای پنجاه و یک ایستگاه هواشناسی همدید برای دوره تاریخی (2014-1980) با استفاده از دو روش نمودار تیلور و نمودار جعبهای بررسی شد. نتایج نشان داد بیشتر مدلهای CMIP6 در بازتولید پراکنش فضایی دما کارایی مناسبی دارند؛ با اینحال در متوسط پهنهای کشور، 73 درصد از مدلهای مورد بررسی دمای کشور را کمتر از دادههای ایستگاهی برآورد کردهاند. بهطورکلی بیش از 56 درصد از مدلهای مورد بررسی، همبستگی بیشتر از 5/0 را در مقایسه با دادههای ایستگاهی در متوسط پهنهای دمای ایران نشان دادند. چهار مدل CanESM5، INM-CM5-0، TaiESM1 و UKESM1-0-LL بیشترین کارایی را در برآورد دمای ایران داشتند. روند سالانه دما در متوسط پهنهای کشور که با آزمون من- کندال تصحیحشده بررسی شد، نشان داد روند دمای مدلهای CMIP6 همگام با دادههای مشاهداتی برای تمامی مدلها افزایشی است. بیشتر مدلهای CMIP6 در دوره تاریخی آهنگ گرمایش بیشتری را شبیهسازی کردهاند که با دادههای ایستگاهی تفاوت دارد. این تفاوتها را نمیتوان با وردایی درونی اقلیم (ICV) توضیح داد. مدلهایی با حساسیت اقلیم ترازمند بیشتر، آهنگ بیشتری از گرمایش را ایجاد کردهاند؛ برای نمونه مدلهایی همانند CanESM5 و UKESM1-0-LL که بیشینه روند را نشان دادهاند، بیشترین ECS و TCR را در بین مدلها داشتهاند.