تاثیر استفاده از یونجه و بی‌کربنات سدیم در جیره آغازین بر عملکرد گوساله‌های شیری هلشتاین

نویسندگان

1 بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)، اصفهان، ایران

3 دانشیار گروه علوم دامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان).

doi
10.22092/asj.2017.111326
چکیده

این آزمایش به منظور بررسی تاثیر استفاده از علوفه یونجه، بی‌کربنات سدیم و استفاده توام آن‌ها در جیره آغازین گوساله‌های شیرخوار بر عملکرد رشد، برخی از متابولیت‌های خون، قابلیت هضم جیره، امتیاز مدفوع و اندازه‌های بدنی گوساله‌ها انجام شد. به این منظور 40 رأس گوساله هلشتاین با میانگین وزن 2/2±6/42 کیلوگرم در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 10 تکرار استفاده شد. گوساله‌ها پس از وزن‌کشی در 10 روزگی به مدت 60 روز به‌طور تصادفی با یکی از 4 جیره آزمایشی شامل: 1) جیره آغازین (شاهد) 2) جیره آغازین+15درصد یونجه 3) جیره آغازین+1درصد بی‌کربنات سدیم 4) جیره آغازین+15درصد یونجه+1درصد بی‌کربنات سدیم تغذیه شدند. نتایج نشان داد که افزایش وزن روزانه و وزن نهایی گوساله‌ها با جیره حاوی یونجه + بی‌کربنات سدیم کمتر از سایر گروه‌ها بود (02/0>P)، با‌وجودی‌که مصرف خوراک آغازین روزانه جیره‌های آزمایشی یکسان بود. کمترین راندمان تبدیل خوراک با جیره حاوی یونجه بود که با جیره‌ حاوی یونجه + بی‌کربنات سدیم تفاوت معنی‌داری داشت (05/0>P). امتیاز مدفوع، متابولیت‌های خون در روزهای 35 و 65 آزمایش، اندازه‌های بدن در روزهای 10 و 65 آزمایش تحت تاثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت. قابلیت هضم ماده خشک در جیره‌های حاوی یونجه کمتر از جیره شاهد بود (02/0=P)، در حالی که قابلیت هضم ماده آلی، پروتئین خام و دیواره سلولی تحت تاثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت. بر اساس نتایج این آزمایش استفاده از یونجه در سطح 15 درصد می‌تواند در بهبود راندمان تبدیل خوراک موثر باشد، اما بی‌کربنات سدیم به‌میزان یک درصد تاثیر مطلوبی بر هیچ‌یک از فراسنجه‌های عملکردی نداشت.