آسیبشناسی اجتماعی مجتمعهای مسکونی اقشار کمدرآمد بر اساس شاخصهای کالبدی معماری(نمونه موردی: شهرجدید صدرا)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد بوشهر ، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2 استادیار گروه معماری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
3 دانشیار، گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2021.140787چکیده
یکی از اصلی ترین مسائل در خصوص طراحی مجتمع های مسکونی اقشار کم درآمد این است که الگویی جامع وجود ندارد که بتواند با استفاده از آن الگو در طراحی، آسیب های اجتماعی را در این مجتمع ها کاهش داد. در همین راستا در این مقاله هدف اصلی آسیبشناسی اجتماعی مجتمعهای مسکونی اقشار کمدرآمد بر اساس شاخصهای کالبدی معماری است.این مقاله با توجه به ماهیت و نوع پژوهش که بهصورت توسعه ای-کاربردی میباشد و روش انجام آنکه توصیفی-تحلیلی است. قابل ذکر است که برای گردآوری دادهها از پرسشنامه و مصاحبه بهعنوان ابزارهای اصلی بهره برده شده است. در این پژوهش پرسشنامهها توسط افراد جامعه آماری و بهصورت نمونهگیری تصادفی توزیع و تکمیل شدند.جامعه آماری ساکنین مجتمعهای مسکونی اقشار کم درآمد در شهرجدید صدرا میباشد که معادل 35318نفر است. برای محاسبه حجم نمونه تحقیق از فرمول کوکران استفاده شده است که معادل 380 نفر محاسبه گردیده است. همچنین، برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار تحلیل آماری آموس به کمک مدل معادلات ساختاری استفادهشده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مبلمان و زیرساخت ها ، نظام عملکردی ، دسترسی ، نور و روشنایی ، نظام فعالیتی- کاربری و کالبدی فضایی به ترتیب بیشترین اثر گذاری را در آسیب اجتماعی دارا می باشند و این اثرگذاری در مؤلفههای آسیب اجتماعی برای امنیت1.01 و برای روابط اجتماعی، شناخت و مشارکت ساکنین0.66 محاسبه شده است