هستی شناسی معماری خانۀ ایرانی با توجه به سبک زندگی دینی (پژوهش موردی: مفهوم خلوت در مسکن طلاب شهر قم)

نویسندگان

1 دانشیار معماری دانشگاه هنر اسلامی تبریز

2 دانشیار معماری دانشگاه هنر اسلامی تبریز

3 دانشجوی دکتری معماری اسلامی دانشگاه هنر اسلامی تبریز

doi
10.22061/orj.2021.1509
چکیده

خانه مکانی است که وقوع زندگی روزمره را در خود گرفته­است. با این حال در خانه­سازی معاصر ایران، به لحاظ هستی­شناسی توجه کمتری به سبک زندگی دینی و مفاهیم معنوی هم­چون خلوت که ریشه در باورها و اعتقادات دینی ما دارد، شده­است. این پژوهش نخست به بررسی نظری مفهوم سبک زندگی و مفهوم خلوت پرداخته؛ سپس تاثیر و رابطۀ این مفاهیم با سبک زندگی دینی بررسی شده­است. بدین منظور قشر اجتماعی طلاب، به دلیل پایبندی بیشتر به آموزه­های دینی، انتخاب شده­است. روش تحقیق کیفی و رویۀ عملی آن تکمیل پرسشنامه توسط طلاب می­باشد. یافته­های تحقیق لزوم انطباق رویکردهای مطرح شده توسط اندیشمندان غربی در ارتباط با خلوت، با هستی­شناسی اسلامی و سبک زندگی دینی را نشان می­دهد. چرا که تفاوت در هستی­شناسی اندیشمندان غربی و مسلمان منجر به رویکرد متفاوت در قبال سبک زندگی و مفهوم خلوت می­گردد. بنابراین باید با استفاده از سبک زندگی دینی هم در هستی­شناسی مسکن سنتی و هم در نظریات خانه­سازی غربی، مسکن مناسب برای یک خانوادۀ ایرانی طراحی کرد.