بررسی مقایسهای مالکیت و ارث و تأثیر آن بر حکومت انگلستان فئودالی و حکومتهای ایران در قرون نخستین اسلامی
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 کارشناسی ارشد تاریخ ایران دوره اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.30466/jhf.2024.121521چکیده
تمرکز و استمرار قدرت نظامی و اقتصادی اشراف در نظام فئودالی در انگلستان، متأثر از مالکیت و ارث بود که در قیاس با مالکیت و ارث در حکومتهای ایرانیِ قرون نخستین اسلامی که پراکندگی را سبب میشد، متفاوت بود. اگرچه نظام فئودالی سازوکارهای متفاوتی از مالکیت را پدید آورد؛ اما در نهایت قاعدهی ارشدیت در ارث را پذیرفت. این نظام بر اساس مالکیت زمین و رابطهی متقابل لرد-واسال ادامه یافت و بنیهی اقتصادی و نظامی فئودالها را تقویت نمود؛ اما در ایران قرون نخستین اسلامی، به واسطه وجود قواعد ارث در حوزه مالکیت، عموماً داراییها میان بازماندگانِ متوفی تقسیم میشد و فرزندان اشراف نوپا بهسرعت تبدیل به خردهمالکان فاقد قدرت و ثروتِ انباشته میشدند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مالکیت و ارث در تضعیف حکام و اشراف ایرانی در قرون نخستین اسلامی، آن را با مالکیت و ارث در انگلستان مقایسه نموده است. ازاینروی، رویکرد مقاله مقایسهای-تطبیقی و از نوع مقایسهی کلی میباشد. پژوهش حاضر بر محور این پرسشها سامانیافته که مالکیت و ارث در ساختار نظام حکومتی انگلستان در دورهی فئودالی و ایران در قرون نخستین اسلامی چه تفاوتی داشتند و سبب چه پیامدی شدند؟ یافتههای تحقیق نشان میدهد که فئودالیسم و قاعدهی ارشدیت، اشرافیتی را استمرار بخشید که قدرت شاه را به چالش کشیده و محدود نمودند؛ اما در ایران قاعدهی ارث سبب تبدیل اشراف به خرده مالکانی شد که توانایی رویارویی با قدرت افسارگسیختهی فرمانروایان را نداشتند.