ارائه الگوی ارتقای آموزش رشته حسابداری در آموزش عالی کشور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس بینالملی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران.
2 دانشیار گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استاد، گروه حسابداری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2023.352494.1008770چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل ارتقای آموزش دانشگاهی رشته حسابداری در آموزش عالی کشور است. به عبارت دیگر، پژوهشگر بهدنبال شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه آموزش حسابداری در مقطع آموزش عالی از طریق مصاحبه با خبرگان است. روش: پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی و از منظر گردآوری دادهها، توصیفی از نوع اکتشافی است. این پژوهش با استفاده از رویکرد کیفی و از طریق روش تحلیل مضمون اجرا شده است. برای جمعآوری دادهها با ۱۰ نفر از اساتید برجسته حوزه حسابداری مصاحبه شد. نمونهگیری بهصورت هدفمند و در دسترس انتخاب شد. در نهایت از متن مصاحبهها، مضامین مرتبط استخراج و بررسی شد. یافتهها: در مرحله شناسایی مضامین، در ابتدا ۱۳۰ مفهوم برچسب زده شد که پس از دو مرحله، با نظر خبرگان و استادان راهنما و مشاور، در انتها مفاهیم به ۶۵ مفهوم پایه رسید. در مرحله بعد، سازماندهندهها شناسایی شدند که عبارت بودند از: ۱. ایجاد تمهیدهای آموزش نوین حسابداری؛ ۲. ایجاد ابزارهای نوین آموزش حسابداری؛ ۳. انطباق آموزش حسابداری با استانداردهای بهروز؛ ۴. ارتباط بین صنعت و دانشگاه در آموزش حسابداری؛ ۵. تدوین برنامههای راهبری حسابداری؛ ۶. مهارتافزایی حسابداری؛ ۷. تعلیم متناسب با تحولات پیرامونی حسابداری؛ ۸. شناسایی استانداردهای حسابداری؛ ۹. کیفیت و کمیّت استادان؛ ۱۰. تخصصیسازی محتوای آموزشی؛ ۱۱. نیازشناسی بازار؛ ۱۲. خروجی مورد انتظار؛ ۱۳. ورود به بازار کار؛ ۱۴. حسابداری کارآفرینانه. در نهایت ارتباط معنایی و مفهومی مؤلفهها با یکدیگر مدلسازی شد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان داد که بهمنظور بهبود وضعیت تحصیلی، میبایست روی ارتقای تمهیدها و برنامههای آموزش حسابداری، ارتقای تدریس و استانداردهای آموزش حسابداری و ارتقای محتوای آموزشی و پژوهشی حسابداری متمرکز شد و همچنین، برای پیشبُرد سیاستهای آموزش حسابداری، بایستی سطح تحولات مالی و حسابداری، در عرصه بینالمللی همسو و همراستا شود.