بررسی تأثیر پدیده شکست ساختاری بر ارتباط ارزشی اطلاعات حسابداری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حسابداری، دانشکده حسابداری و مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استاد، گروه حسابداری، دانشکده حسابداری و مدیریت، دانشگاه خاتم، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه اقتصاد، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده حسابداری و مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
5 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده حسابداری و مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22059/acctgrev.2023.346709.1008710چکیده
هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر پدیده شکست ساختاری بر ارتباط ارزشی اطلاعات حسابداری است.روش: پژوهش حاضر بهدلیل استفاده همزمان از متغیرهای مالی، حسابداری و اقتصادی و نیز، استفاده از اطلاعات تاریخی شرکتها، از نوع تحقیقات شبهتجربی از نوع پسرویدادی و میانرشتهای است. با توجه به نوع پژوهش، از روشهای متنوع اقتصادسنجی از قبیل تجزیهوتحلیل رگرسیون چندگانه با روش اقتصادسنجی پانل دیتا، محاسبه شکستهای ساختاری بهصورت درونزا و برای تعیین تفاوت بین ضرایب تعیین مدلها از آزمون z وونگ استفاده شده است.یافتهها: یافتههای پژوهش وجود سه شکست ساختاری معتبر را در دوره زمانی پژوهش نشان میدهد؛ بنابراین بازار سرمایه ایران در سالهای ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ و ۱۳۹۷ دچار شکست ساختاری شده است. همچنین ملاحظه شد مواقعی که شکست ساختاری اتفاق افتاده است، در مواجهه با آن، ارتباط ارزشی اطلاعات حسابداری کاهش یافته است. ارتباط ارزشی اطلاعات حسابداری، بدون لحاظ پدیده شکست ساختاری ۱۶ درصد و با لحاظ پدیده شکست ساختاری ۳۷ درصد است. همچنین نتایج پژوهش در بخش دیگر نشان میدهد که با توجه به وجود تفاوت در ضرایب تعیین الگوهای برازشی، الگوی قیمت نسبت به الگوی بازده در صورت رخداد شکست ساختاری توان تبیینی بیشتری دارد.نتیجهگیری: مطابق نتایج پژوهش شکست ساختاری در بازار سرمایه اتفاق افتاده است و با توجه به افزایش توان توضیحی الگوهای برازشی مبتنی بر اعمال شکست ساختاری، به بیش از دو برابر میزان اولیه آن، میتوان پذیرفت که ارتباط ارزشی اطلاعات حسابداری تحت تأثیر پدیده شکست ساختاری قرار میگیرد؛ بنابراین در صورت بیتوجهی به پدیده شکست ساختاری، مدلهای خطی با پارامترهای ثابت نمیتوانند رفتار متغیرهای حسابداری را بهخوبی توضیح داده و تبیین کنند و الگوی برازشی مناسبی نیستند. همچنین بهدلیل اینکه الگوها در صورت لحاظ کردن پدیده شکستهای ساختاری، عملکرد متفاوتی را از خود نشان میدهند، توجه صرف به متغیرهای حسابداری، در بررسی ارتباط ارزشی اطلاعات حسابداری، بدون در نظر گرفتن رویدادهای شکست ساختاری، سادهانگاری مسئله است و بر تفسیر استفادهکنندگان از اطلاعات حسابداری، برای پیشبینی نتایج فعالیتهای اقتصادی آتی شرکتها تأثیر نامساعدی میگذارد.
